deprogrammeren herordenen opnieuw beginnen ...

Hyperactieve
schildklier? Geestesziekte,
emotionele stoornis. Je
moet eigenlijk opgenomen worden
& 'n speciaal programma volgen:
je hebt deskundige hulp nodig!
Want in extreme gevallen
kan 't dodelijk zijn
& dan is
't TE
laat.

Voedsel
niet meer
kunnen/willen opnemen.
Gefocust op [niet] eten
als symbool van 'n diepere onvrede.
Uitgemergeld. Schijnvertoningen. Wegkwijnen.
Terneergeslagen. Teleurgesteld. Flauwtes &
angstaanvallen. Aangeslagen.
Vorming: opleiding die
je diepgaand
vormt?

Intensieve omscholing om
'n bepaalde ingewortelde gewoonte
& mentaliteit af te kunnen leren: hoe moet je dat vrijwillig doen
[of gedwongen]!?

Hoe
kun je
iets nog terugdraaien,
je ervan ontdoen?
Je hebt hulp nodig
om te helpen met 't deprogrammeren:
meestal kunnen we 't niet helemaal alleen!
Natuurlijk is 't moeilijk & 'n kwestie van tijd die alle wonden eens zal helen.
We zijn allemaal min of meer
[vroeger of later]
teruggeworpen op
onszelf?

Met afgesloten tijdperken
& situaties achter ons & vaak nog opgesloten
in onze eigen verwarring.

Lichamelijk,
geestelijk, sociaal:
doet 't er echt iets toe
wat de oorzaak is?

We neigen
altijd weer tot over-
drijving of verontacht~
zaming!

De risico's blijven bestaan:
in 'mijn geval' is 't het tegen~
overgestelde van te
weinig?

Ik
ben te
dik, brutaal, onbeschoft
en tegelijkertijd vlucht ik
in 'n soort van mystiek
mysterie van 'n deja
vu of zelfs
[ook] jamais
vu?

Bolle rode wangen,
kleine vette oogjes &
'n uitpuilende buik, dikkere voeten &
benen & al jaren meer dan tachtig kilo:
niet aan sport of oefeningen [willen] doen,
teveel te vaak eten en nooit genoeg hebben.
Allemaal evenzeer tekenen a/d wand van
gevoelsmatige misvattingen
& 'falen'?

Is
't hopeloos,
uitzichtloos, definitief
onoplosbaar?

Nee,
dat [nog]
niet!

De kunst is 't
om de juiste regels te leren hanteren
door ze in praktijk te brengen zonder teveel dwang,
tranen met tuiten & opnames in al die
inrichtingen, ziekenhuizen,
kuuroorden, rust~ &
verpleeghuizen.

Te
oppervlakkig
of te serieus?

Nadenken
tot je vermoeid
van alles eindelijk
in slaap valt
om rusteloos
te dromen van alles
wat je dwars
zit [&
zat]!

Wat
is de zin
van dit alles?
Waarom schrijven we dit alles op
& zit er ook een herkenbaar
systeem in alles
wat we
doen &
laten?

Als
er geen
zin zit in
't systeem dan zullen
we 't zelf moeten scheppen
& koesteren om te kunnen overleven:
'n zich ontwikkelend menselijk wezen
kan niet meer zonder
zo'n zingeving van
onze 'mens~
wording'.

Het
is net
zoiets als de
tuin. Aan 't eind van de oorlog
was alles nog wild & m'n opa
van vaders kant zette er
zeven vruchtbomen
in.

In
die afgelopen
[meer dan] zestig
jaar is elke vierkante
meter ervan
veranderd.

De
voortuin is
gehalveerd vanwege de
gemeente met trottoir & parkeerplaatsen
& nu heeft iedereen stromend
kraanwater & gas,
kabeltv/computer
e.d.

Nu
hebben de
drie tuinlieden er
dus dan ook twee
volle dagen orde in gebracht
& 't ziet er weer 'herboren'
uit: dezelfde tuin,
maar totaal
anders
...

'n
Levend voorbeeld
als 't ware
voor de te dunnen
& te dikken
onder ons
'mydiertjes'
...