Tijd is afgelopen jaar zo snel gegaan, ik heb ongelofelijk veel voorbij zien komen. Ik heb gelachen, getwijfeld en gehuild. Ik heb van dichtbij mee gemaakt hoe drugs iemand zijn leven kan verpesten, met pijn in mijn hart moest ik vrienden laten vallen. Ik heb hulp gezocht in elk zelfontwikkelingsboek die ik kon vinden, ik ben van een dieptepunt naar een hoogtepunt geklommen. Met tijd kon ik alles in perspectief plaatsen, begin dit jaar nam ik afscheid van mijn slachtoffer rol en besloot ik verantwoordelijkheid te nemen!
Vanaf begin maart wist ik het: IBMS te Groningen, een nieuwe stad, een nieuw begin. In de tussentijd was het een combinatie van werk en activiteiten die me bezig hielden, hoewel ik me vaak eenzaam heb gevoeld destijds was 'Groningen' het lichtpuntje. Doordat toenmalige vrienden vaker gingen gebruiken ontstond er een eenzaam gevoel, het liefst wou ik deze vriendschappen stopzetten... Aangezien ik veel vrije tijd had is dit iets dat me vaak dwars heeft gezeten, dit proces heeft veel tijd in beslag genomen.
In Augustes was het dan eindelijk zo ver, ik ging verhuizen van Hilversum naar Groningen. Na een vermoeiende maar geslaagde keiweek begon het allemaal, ik kan niet ontkennen dat tinder me destijds wat sociale contacten had opgeleverd ;p Daarnaast had ik wat vrienden gemaakt tijdens de keiweek, destijds heb ik veel mensen ontmoet tijdens het uitgaan en zelfs op straat. Binnen de kortste keren raakte ik in contact met een groep gemotiveerde jongens die ambitieus waren en allemaal een visie voor oog hadden. Op het gebied van sport, voeding, zelfontwikkeling en sociaal zijn maakte ik sprongen voorruit. Binnen 1 maand tijd had ik meer vrienden/ dates en succes (op welk vlak dan ook) dan in het gehele jaar daarvoor.
Ik hield elke dag een dagboek bij om de resultaten te kunnen meten, mijn leven maakte een omslag. Mijn huidige omgeving heeft hier enorm veel aan bijgedragen, hiervoor ben ik dankbaar. Zonder hen was ik niet de persoon geworden die ik nu ben, ik heb veel pijn moeten doorstaan maar achteraf was dit het allemaal waard.
Uit het niets kwam er ook een meisje bij, een leuke meid die ik overdag op straat heb leren kennen. Sindsdien is de tijd echt aan mij voorbij gevlogen, naast mijn studie/ vrienden/ vereniging/ sport/ werk en andere bezigheden kwam zij er ook nog bij kijken. Er is in die tussentijd zoveel gebeurd, door middel van een brief heb ik duidelijkheid tussen mijn vader en mij gecreëerd. Opgekropte gevoelens zijn uitgesproken en een vader en zoon band is ontstaan, ongetwijfeld één van de lastigste dingen die ik ooit heb gedaan. Ik heb telkens mijn angst opgezocht en besloot om er wat mee te doen.
Dit liep allemaal heel lekker, maar toch klopte er iets niet. Telkens na het afspreken ontstond er een onwel gevoel, alsof er iets niet leek te kloppen. Na een periode van onrust werd het steeds duidelijker, we besloten om ieder voor zich verder te gaan. Dit heeft me destijds veel dwarsgezeten, maar nu ruim twee weken later voel ik met beter dan ooit. Door haar heb ik ongelofelijk veel geleerd, ik kreeg een reflectie van mijn zwakke punten te zien. Hiermee ben ik fanatiek aan de slag te gaan, door haar ben ik heel veel gaan nadenken over wat ik echt wil. Afgelopen week heb ik een aantal knopen doorgehakt, ik heb besloten om te stoppen met mijn huidige studie. Vanaf september wil ik namelijk beginnen met toegepaste psychologie. Vanaf januari wil ik mijn eigen blog online waarmee ik mensen wil gaan inspireren/ motiveren en bovenal aanmoedigen om vanuit verlangen te handelen.
Ik blijf in de geweldige stad Groningen wonen en werken, het leven wat ik hier heb zou ik voor geen goud willen missen. Langzamerhand kom ik er achter wat ik echt wil met mijn leven, elke dag sta ik op en handel ik vanuit een passie/ een verlangen/ een gevoel dat dit het juiste is. Ik ben van de week begonnen met een aantal cursussen (improv comedy/ yoga & meditatie/ presentatietechniek), daarnaast ga ik werken (had gister mijn eerste werkdag bij een cafetaria en maandag heb ik een sollicitatie voor FC Groningen), een aantal thuisstudies doen en me focussen op mijn blog.
Je bent verantwoordelijk voor je eigen leven, waarvoor niet het beste er van maken?
