dear esther


*

IS
die oerkracht
alleen de natuur
of meer zoals 'g d'?

Ook
in kunst
& creativiteit
zie je er iets van terug:
kunstenaars & wetenschappers leggen er contact mee,
boren er hun onuitputtelijke bronnen mee aan en proberen
er toegang mee te krijgen tot iets creatief collectiefs waar ook
de 'muze' uit put en geven er evenzoveel verschillende 'namen' aan!

Maar ik weet niet waar ze allemaal hun inspiratie vandaan halen al wil ik best geloven
dat ze uit dezelfde bron komt als die oerkracht die ik in de natuur ook aan het werk zie ~~~

Ook muziek kan zo hemels mooi zijn dat ik er veel meer in hoor en zie dan alleen maar door snaren
in beweging gebrachte lucht van trillende licht~ & geluidsgolven: ik wil geloven in het romantische Idee dat het uit diezelfde Oerbron komt, maar om dat 'goddelijk' te blijven noemen klinkt me wat te klef ~~~

Als je eenmaal op school bent geweest bij 'erkende gelovigen' van wat voor richting of sekte dan ook dan is dat eerder een reden tot ongeloof dan echt geloof is hun bekrompen visies en afgodsbeelden van hun eigen maaksel: ik wens me niet meer te laten bepalen door godsdienstige, kerkelijke en sektarische dogma's en dat is dan ook de moeite die we steeds meer hebben met dat drieletterwoordje 'g d'!!!

Religieuze mensen van alle plaatsen en tijden voltrekken rituelen in hun pogingen om in contact
te komen met iets dat ze aanduiden met bijvoorbeeld het woordje 'g d', maar hoe kun je nog
op zo'n manier beschrijven, onder woorden brengen of ervaren 'waarom het ons gaat'?

Mijn gevoel van verbondenheid met de oerkracht als ik nu in de natuur ben is al
een vorm van contact en ervaring die je niet moet gaan inperken & isoleren.

Je moet er niet teveel voor 'in je hoofd gaan zitten' alsof het te koop en
ter verkoop is zoals met offers en geschenken, wapens en geld ~~~

Als ik me ervoor openstel, dan is het net alsof ik de hartslag
en de adem van die oerkracht kan voelen en ervaren:
dat is een tof contact als echte liefde en geduld ~~~

Maar ik ben niet een luidruchtig hallelujatype
dat behoefte heeft aan 'prijs de heer' en
'janus pak me nog een keer' ~~~

Wel stel ik me zoveel mogelijk
open, en ik weet nu dan ook
tegenwoordig wanneer en
waar je dat 't allerbest
kunt doen: als je er
voor zonsopgang
gaat zwemmen
en je ziet het
van grijs in
blauw
kleurend
water bewegen
met een plotsklaps
verschijnende school vissen
die schitteren in de eerste zonnestralen
dan ervaar ik dat als een enorm cadeau van die
schepping en die 'schepper': dat lijken voor mij bedoelde
geschenken uit de hemel en als ik me daarvoor kan openstellen
dan zijn die cadeautjes daar dan ook speciaal voor mij: zo beleef ik het ~~

Misschien hebben ze wel de bedoeling om ons te stimuleren om de wereld niet meer
naar jouw hand te willen zetten maar je er 'gewoon' door te laten deelnemen, aanpassen en
op te nemen als deel van een groot
Geheel!

@
13 mei 2007 - bewerkt op 22 jul 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende