Dear diary,
Ruim een jaar gelden schreef ik hier mijn eerste tekst. Omdat ik iets heb meegemaakt wat niet veel mensen meemaken. Niemand begreep mij en er was niemand aan wie ik mijn verhaal kwijt kon. Toen had een vriendin van mij het over deze site. Ze zij dat er soms leuke verhalen tussen zitten en dat ik ook eens moest kijken. Dat deed ik. Ik vond het zo bijzonder hoe iedereen mee leefde met de verhalen van anderen dat ik besloot om ook mijn verhaal te delen. Deze beslissing nam ik met de hoop dat ik mensen zou vinden die mij begrepen en zouden laten weten dat ik niet de enige ben. Dat er mensen zijn waarmee ik kan praten en mij een steuntje in de rug kunnen geven. En dat was zo. Ik kreeg een paar lieve reacties die mij echt hadden geholpen. Ik voelde me opgelucht en ik was blij dat ik het had gedaan. Maar vaker schrijven deed ik niet.. Ik dacht dat ik wel met mijn vriendinnen zou kunnen praten verder. In het begin was dat ook wel een beetje zo, maar ik durfde niet alles te vertellen. Ik ben zelf niet zo goed in praten over mijn gevoelens en ik doe dat dan ook liever niet.
Nu ben ik ruim een jaar verder en nog steeds durf ik mijn gevoelens niet te delen. Alles hoopt elkaar op en af en toe is het echt een gekke huis hier in mijn hoofd. Allerlei gedachtes spoken door elkaar en ik weet echt niet meer wat ik moet doen. Soms is het zo erg dat ik me gewoon echt ziek voel en niet naar school kan. Ziek van alle ellende. Ik besloot dat alles eruit moest en ik het kwijt moet, de wereld in. Maar ik wou het niet tegen mijn vrienden vertellen. Het idee dat zij al mijn gedachtes zouden weten geeft me geen prettig gevoel. Dus besloot ik te gaan schrijven, hier in mijn dagboek. Al mijn gevoelens, alles wat me dwars zit, alles wat ik kwijt moet, al mijn geheimen, schrijf ik hier. Wel mogen andere mensen het lezen en hun mening geven. En soms een beetje advies zou ik ook nog wel nodig hebben.. daarom heb ik wel besloten dat ik anoniem wil blijven zodat niemand weet dat het van mij is. En als je denkt, wauw wat een na-aper van awkward.. dan ja dat klopt, want de serie awkward heeft mij ook geïnspireerd voor een manier om mijn gevoelens kwijt te kunnen.
Wat ik ook geweldig vind aan deze site is dat je andere kan helpen en voor anderen klaar kan staan. Dus als je vragen voor mij hebt of misschien advies wilt wees dat niet bang om het aan mij te vragen. Ik sta graag voor iedereen klaar, vooral als ik daarmee iemand kan helpen.
loves,
RealLife
RealLife, vrouw, 28 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende