De wens van het Vaticaan om het katholicisme tot staatsgodsdienst uit te roepen werd niet ingewilligd: "Hieruit blijkt dat Rome de staat ook steunde zonder dat de eis om de kerk volledig terug te laten komen werd ingewilligd. DIT patroon zie je voortdurend. De centrale kerkleiding paste zich op de ENE of ANDERE wijze aan de nieuwe omstandigheden aan." Volgens MvS, die de situaties in Frankrijk, Italia, Duitsland e.d. met elk ander vergeleek, had de roomskatholieke kerk juist baat bij de scheiding van kerk en staat: "tegenwoordig worden 99,9% van de bisschoppen benoemd door de paus. China is EEN van de weinige plekken waar dat niet het geval is. DAT is dankzij die schering van kerk en staat. Toen die scheiding er in de 18de eeuw niet was, bemoeide zich de wereldlijke overheid voortdurend met alle benoemingen van de kerk. Eigenlijk, zo zou je kunnen zeggen, is de paus de Grote Winnaar."
Maurice van Stiphout: Scheiding van kerk en staat en de ontwikkeling van de kerk tot een zelfstandige geloofsgemeenschap. Studies over de rooms-katholieke kerk vanuit juridisch perspectief (1790-1965). Boom Juridische Uitgevers, Den Haag. ISBN 9789089744456; 300 blz. €70 (verkrijgbaar vanaf 12 mei a.s.) ...