de wen dagen 24 & 25 januari

woensdag 24 januari

Ik had slecht geslapen desondanks dat ik slaap medicatie had. Was erg rusteloos. Dit ging de hele dag door met veel denken aan mijn komende zelfmoord actie. De hele dag keek ik er naar uit om die kans te pakken. Steeds werd ik gestoord. Helaas kan mijn plan niet uitgevoerd voerden omdat ik geen auto bij de hand heb, dus dit wordt uitgesteld tot ik de gelegenheid heb om dit uit te kunnen voeren. Ik was erg down, wilde ook wilde niet praten of wat dan ook. later wel kleine gesprekjes over niks gehad maar kon me niet concentreren omdat mijn doodswens het voortouw nam. Ook tijdens het afsluiten van de dag ( groepsbespreking) hield ik stijf mijn mond dicht

donderdag 25 januari

Afgelopen nacht goed geslapen. Vanmorgen gestart met een beweeg oefening alvorens we dag gingen bespreken. Tijdens dit gesprek summier verteld wat mijn dag zou zijn. Daarna een korte pauze en toen zijn we naar een beeldende therapie gegaan. Ik heb voor kleien gekozen, ben geen knutsel mens maar moest wat gaan doen. Ik heb 3 hartjes gemaakt, voor elke ieder van mijn dochters 1, ja ook 1 van Joyce, Ook al is ze dood ze blijft mijn dochter !!!!! Ik heb er ook een soort vlinder bij gemaakt en die op een plateau van klei geplaatst. Alles samengesmolten zodat het 1 geheel is. Was er best trots op. Vanaf toen zakte mijn bui en werd ik weer down. Ik begon me af te sluiten. Hoe hard ik ook probeerde om dit niet te doen, het nam de overhand. Na een pauze en lunch kregen we muzikale therapie, hier mochten we muziek luisteren, muziek boeken lezen of kleuren. Ik koos het laatste, had weinig zin in die saaie muziek. Ik had een hart gekozen met daaromheen bloemen. Na dit mooi ingekleurd te hebben met de geboorte en sterf datum van Joyce erin werd ik weer gruwelijk depressief, Ja depressief, down was toch een duidelijk ander gevoel. De plannen voor mijn zelfmoord kwamen hevig omhoog. Ik wilde weg maar kon het lokaal niet uit, ik moest blijven, maar de plannen broeide voort in mijn hoofd. Ik sloot me ook compleet af voor alles en iedereen. Gaf alleen antwoord als er specifiek iets aan me gevraagd werd.

Na een wederom korte pauze kregen we Drama therapie, ja de naam deed zijn eer aan. Alhoewel de start eigenlijk leuk was en het spel erna ook, kreeg ik tijdens het tweede spel een dip. Niks om me zorgen over te maken dacht ik zo. Het derde spel werd grimmiger in mijn hoofd maar ook in mijn gedrag. Ging me afzonderen en zwijgen. Heb dit aangegeven aan het eind, maar uiteraard pas nadat men er expliciet om vroeg.

Na het diner heb ik de verpleging kenbaar gemaakt om een gesprek te willen hebben want wil mijn verhaal kwijt , kan niet steeds die andere patiënten lastig vallen hiermee. mijn probleem en niet die van een ander.