De volgende dag
In het duister van je kamer
was je lichaam een vormeloze collectie lichtvlekken
onvaste, witte vormen, telkens veranderend als je bewoog
je gezicht verscholen achter schaamte en dichte gordijnen
ik rook de zoete lucht van je adem en ons zweet
en de verstikkende tonen van een ongelukkige artiest
die zijn leed door de speakers wurmde
begeleid door een dreunend ensemble van strijkers, drummers, gitaristen, trompetisten, pianisten en apocalyptici
de gloed van je haar als een brandhaard
en je lichte koude rilling als mijn vingers je huid beroerden
alsof je bestond uit alle elementen tezamen
want het water in je ogen had ik al eerder geproefd
en wat is zwaarbeladen duister anders dan verzwolgen worden in de boezem van de aarde?
de muziek stierf even weg en ik hoorde je zuchten
op de gang mauwde zacht een kat
en ik nam mij voor dit moment nooit meer te verliezen
zelfs als ik jou wel verloor
wat ik de volgende dag deed
Wolfe Tone, man, 41 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende