de tuin heeft z'n compost & ik heb spierpijn ...

Wat we doen in myDi
als 'spiegel van de werkelijkheid'
is dus zowel 'vereenvoudigen' als "compliceren"
& al wat daar ook verder maar tussenin zit aan hersenspinsels & ~gewaarwordingen:
in plaats van 'brainwash' is de mydispiegel voor/door mydimensen meer 'n inkleuren,
beschilderen, zo nu en dan van vorm veranderen, aanpassing van gevoelens,
gedachten, daden & ontdekkingen aan wat 't geweten
['g d'/geest/logos/woord/verlosser]
ons te kennen
geeft.

't Lichaam
produceert de geest,
& de geest maakt oneindig veel beelden mogelijk.
Het gaat erom zelf te ervaren wat we kunnen doen
met al die inprentingen uit 't verleden:
'n revalidatie!

Als we alles maar 'gewoon'
op z'n beloop zouden laten zijn we meer als onze voorouders,
de planten en dieren?

We komen nu eenmaal stuk voor stuk voort
uit een bepaalde voedingsbodem: de economische milieus.
Er ontstaan automatisch [net als bij andere planten & dieren] stabiliseringstendenzen in wetten & regels.
Biologie is nu eenmaal gericht op 't voortbestaan van de soort{en} &
onze wederzijdse afhankelijkheid?!

Er zijn allerlei grove
& fijne onderscheidingen tussen hoe we ons aankleden & ons gaan leren gedragen.
Gewoontevorming gaat haast onopgemerkt, vanzelfsprekend, sluipend & inslijtend:
daarna gaan we er allerlei 'ver- & bewoordingen' op loslaten die uitmonden
in allerlei min of meer flexibele wet- en regelgevingen.

Het blijkt dat de 'overgeleverde'
g d een projectiescherm is van onze diepere verlangens,
angst & vrees.

We neigen tot 't benoemen
van onze 'gang van zaken' als goddelijk, koninklijk, priesterlijk, medicinaal!
Kijk je daar dwars doorheen, dan begint 't meestal meer te lijken op duivels,
banaal, schijn & schittering.

Bij sektarische fanatiekelingen
kan dat spel van benoemen en waarderen ontaarden in extreem geweld?
Vandaar dat hun genezingsproces bestaat uit 'n deprogrammeren, ontwaren, herwaarderen & bevrijden!
Wie gevangen blijft in idolatry & oversimplificatie zit ook vastgeklonken aan 'aanbidding' en 'fascinaties'.
De realiteit leert ons door de eeuwen heen via open{er} ogen & oren
dat we ons kunnen bevrijden van al dat 'gedoe':
vandaar ook 't optreden van profeten
& profetessen!

De aard van 't beestje
moet onderkend blijven worden keer op keer,
anders zijn we nergens meer? Meestal blijven we andere mensen [planten & dieren] nodig hebben
om wat evenwichtiger & vernieuwender te kunnen leven:
maar weinig enkelingen
kunnen 't zelf?

De maatschappij
& de wereld is zoals hij/zij is:
een product vanuit het verleden dat toekomst zoekt in her-
beleving, revalidatie, aanpassing, {r}evolutie, wording & zijn in eenheid
[vandaar 'de naam yhwh']
etc.
...

Om te kunnen overleven
& beleven zijn we afhankelijk van elkaars hulp & aandacht, begeleiding & liefde!
Kinderen, ziekeren, ouderen kunnen niet overleven
zonder onze zorg & verzorging:
't behoeft verfijning
...

Religieuze extremisten
& politieke fanatici overdrijven hun gelijk zozeer
dat zwakkeren er onderdoor gaan.

Pas de laatste jaren
beginnen we weer wat beter te beseffen
hoe een & ander in elkaar steekt: wat al die oorzaken & gevolgen zijn van rechtvaardig & onjuist gedrag. Aangeboren kwaliteiten behoeven oefening & praktijkervaring.
Lichaam & geest zijn niets zonder minitieuze samenhang
tussen onze eigen potenties
...

We zijn allemaal gebaat
bij harmonieuzer verhoudingen tussen leeftijdsgroepen & andersdenkenden. Er is
dus geen werkelijk verschil tussen datgene waarmee wijzelf gediend zijn & de belangen van alle anderen.
Zelfopoffering, tot het uiterste gaan in geval van nood & ook clementie, mededogen &
barmhartigheid zijn een kwestie van overlevingskunst,
menswording & bewustwording tegelijkertijd:
't zit erin en 't komt eruit!

Er is dus nog wel enige hope
in die dope met 'heilige geest':
niet als bijgelovig ritueel, maar als ervaring
van eenheid in verscheidenheid, aanvaarding,
menswording [individualisering & socialisering] als
'n kind van 'g d' in de taal van tweeduizend jaar geleden.
Het gaat niet aan te blijven steken in de afgodendienst
van gouden kalveren, zilveren stieren & dolle driften
ten koste van echtheid, {h}erkenning,
bedachtzaamheid, bevrijding van de
ketens van conventie & verlossing
van allerhande verslavingen.

Automatisme is dus
de dood in de pot: klakkeloos afregeren via bot instinct,
blinde zelfverrijking, levenloos belazeren & bedonderen. Bij 'n gebrek aan ontwikkeling
van dit sociale instinct blijven we steken
in miskleunen & destructief
wangedrag.

Kortom:
wie fouten maakt moet 'met de billen bloot',
wie niet horen wil moet leren voelen & zo
de wind waait staat m'n hoedje!

Wat
rest ons
anders dan herbespiegeling,
-aanpassing & 'revalidatie' onder
dit soort omstandigheden
zowel wereldwijd als
in onze eigen
binnenkamer?