De tijdgeest a/d haal met politieke correctheid?

Nog 'n piepklein stukje
'goedheiligmanvrouwkind'
als vervolg van ons laatste nieuwste tweetal
voor 't slapengaan?

Vooruit dan, tot m'n oer-oude oogjes dienstweigeren!

Sabine Roeser,
bijzonder hoogleraar politieke filosofie/ethiek van technologie a/d UniTwente, moeder van 2 in Sint gelovende kinderen:
"'t Verbaast mij niet dat mensen aanstoot nemen aan de Sint & z'n ambiance. Ik werk in 'n internationale omgeving.
Elk jaar rond deze tijd vragen buitenlandse collega's die 't sinterklaasfeest voor 't eerst meemaken mij
of we totaal krankzinnig geworden zijn. Ze vinden 't 'n choquerende openlijke uiting
van racisme & kolonialisme!"

René Gude,
filosoof/directeur v/d internationale school voor wijsbegeerte (ISVW) @ Leusden, vader van 2 volwassen zoons:
"Ik heb dezelfde ervaring & ik ben zelf al nooit 'n sinterklaas-adept geweest! Dat komt door 'n ander lastig element van dit volksfeest:
't feit dat 't allemaal om 'n grote leugen draait. Kijk, liegen doen we allemaal. Maar over 't algemeen is 't toch níet prettig als je iemand
'r enkele jaren lang diep van overtuigt dat er iemand is waar iets van te vrezen of te verwachten valt, om dan vervolgens te zeggen: sorry, hij bestaat niet? Ik ben als kind ook enorm 'gesinterklaast'
& ik vond 't prachtig.

Maar op 't moment dat die goedheiligman niet bleek te bestaan, voelde ik me wel gepakt.

Ik ben daardoor echt anders tegen m'n ouders gaan aankijken,
dat weet ik nog wel!

Toen ik zelf vader werd, dacht ik om die reden:
ik ga er niet op tamboereren, op die sinterklaas.
Van MIJ zullen ze er GEEN wonderverhalen
over horen!"

SaRo:
"'n Collega vertelde me
dat de ontmaskering van de Sint z'n allereerste existentiële ervaring was.
De eerste keer dat hij zich ging afvragen wat 'echte' kennis was. Toch zou 't jammer zijn
als we dit feest om DIE reden zouden afzweren. 't HOORT nu eenmaal bij de vroege kindertijd
dat je ook in 'n soort van fantasiewereld(en) kan leren leven. Als ik met 'n kind door 'n bos loop,
dan zeg ik ook: zie je die kabouters? En niet: hier zitten geen kabouters, want die be-staan helemaal niet.
Ik vind 't heel belangrijk dat kinderen geleidelijk aan 'n wetenschappelijke(r),
kritische(r) houding
leren aannemen
...

Maar wek ze niet
TE vroeg & TE ruw UIT die droom ~ nuchterheid zal 'r nog hun hele leven zijn,
terwijl de fantasie zoals zij die beleven, (meestal)
NOOIT MEER terugkomt?!

Dat is ook wat ik MIJN zoon ga zegge als hij straks wellicht vol woede van z'n geloof valt.

Daarbij:
ik zou niet willen dat hij eenzaam (& alleen) had moeten toezien
hoe die 'andere kinderen' lol hadden
om iets wat alleen HIJ al als
bedrog zou hebben
doorzien!"

En ZO denk ik 'r nu ook ongeveer over:
'leven & laten leven', de wereld is groter
dan alleen 'duim, borst, speen' &
oefening baart
kunst?

Ontelbare
gevoelens, gedachten, daden, vragen, antwoorden
& onderzoekingen maken ons
menselijk(er) als 't
goed is
...

Wat mij betreft is myDi OOK zo'n soort van
spirituele zandbak vol fantastische &
realistische(r) bouwsels die
'helpen verwerken'
...

SO, slaap zacht, droom zoet & tell us
all about it if you really want
to do so: 't leven is
soms ALS 'n pijpje
kaneel waar men
aan zuigt
...