De strijd verloren.

De strijd verloren

Laat me gaan
Want ik wil naar bed toe
Laat me toch alsjeblieft gaan
Want ik ben dit leven moe

Vraag me niets
Want ik kan het niet zeggen
Ik hoef ook helemaal geen begrip
Want het is niet uitteleggen

Ik hoef geen liefde
Want dat is toch niet waar
Ik wil alleen gezien worden en wat troost
Is dat nou zo raar?

Nooit mag ik uiten
Uiten, wat mijn gevoelens zijn
Jullie hebben mij nooit gezien
Nooit de woede, het verdriet en de pijn

Ik mag jullie niet kwetsen
Door te gaan gillen
Ik mag hier niet zeuren
Door te lopen huilen

Ik ben niet meer zoals ik was
Want sterk blijven kan ik niet meer
Ik ben niets meer van wat vroeger was
En dat doet me zeer

Want alles wat ik wil
Is goed genoeg zijn
En erbij horen
Alleen heb ik die strijd met mezelf
Al lang geleden verloren

24 apr 2008 - meld ongepast verhaal

elise*, vrouw, 34 jaar

teardrop. (opgeheven op 24-9-2011) donderdag 24 april 2008 16:41
Héél mooi
Patrice (opgeheven op 5-12-2012) donderdag 24 april 2008 16:52
Prachtig gedicht. Niet bij jouw Almachtige maker en schepper. Hij is de oplossing in het leven van iedere mens.
Fijne dag en avond.
Hammie donderdag 24 april 2008 17:48

mooi verwoord..
*stuurt knuffel*
Scorpio donderdag 24 april 2008 20:10
Mooi
elise* donderdag 24 april 2008 20:22
Bedankt!

O 18 apr 2008 Vraagje ( 3 )
O 18 apr 2008 De tijd wacht niet. ( 1 )
O 17 apr 2008 In de spiegel [gedicht] ( 2 )
O 17 apr 2008 Alsjeblieft [gedicht] ( 4 )
O 17 apr 2008 Donderdag 17 april
O 16 apr 2008 Lieve mama ( 8 )

vorige volgende