blijkbaar is dat een heel organisch geheel vol indrukken, samenstelsels & aanverwante
& de Stille Zuydzee ...
Ook Choni de cirkeltrekker
kwam om het leven tijdens de burgeroorlog tussen de twee Makkabese broers
Aristobulus & Hyrcanus. Flavius Josephus meldt in zijn
Oudheden hoe hij zich verborg voor de oorlog,
maar hij werd naar het kamp van Hyrcanus gevoerd &
daar moest hij Aristobulus vervloeken, die belegerd
werd in Yeroesjalayiem.
Toen hij weigerde
te voldoen aan 't verzoek
van Hyrcanus om diens broer te vervloeken,
werd hij terechtgesteld! 'n Middeleeuwse Hebreeuwse auteur, de zogenaamde Josephus Gorinides
of Josippon] was zo oplettend om vast te stellen dat Flavius Josephus de mondelinge overlevering over de
dood van Choni verkeerd had begrepen
en weergegeven.
In zijn redactie van het verhaal
liet hij de veronderstelde reden voor 't feit dat Choni zich verborg, weg! Choni verborg zich niet eens zozeer uit angst voor de oorlog maar omdat dat de gewoonte was van deze vrome wonderdoener. Hij was 'n verborgen heilige, net zoals Chanan 'de verborgene',
die later leefde.
'Als er behoefte was aan regen,
dan stuurden de schriftgeleerden schoolkinderen
naar Chanan.
Ze pakten
de zoom van zijn mantel vast
en zeiden dan:
"ABBA, ABBA, GEEF ONS REGEN!"
en dan wendde hij zich tot "G d" met de woorden:
'HEER DER WERELD, {ADON OLAM}, DOE DIT TER WILLE VAN HEN DIE GEEN ONDERSCHEID KUNNEN MAKEN TUSSEN EEN VADER {ABBA} DIE REGEN KAN GEVEN
EN EEN VADER DIE DAT NIET KAN?"
En waarom noemden ze hem Chanan de verborgene?
Gewoon omdat hij zich altijd verborg!' Zoals ook
duidelijk is gebleken bij Abba Chilkia
die we al eerder en vaker aanhaalden, en uit Matai 23:7-9 & ook uit allerlei andere bronnen, was
'Abba' in die tijd net als 'Rabbi' een soort van eretitel: 't Aramese 'abba' als aanduiding of als teken van genegenheid werd ook in Hebreeuwse
teksten gebruikt.
Overleveringen,
gewoonten, tradities
& behoeften hebben 'n lang leven omdat ze altijd wel weer ergens
'voortleven', 'onderduiken', 'veranderen', zich opnieuw doen gelden & als het ware bij wijze van spreken
'n nieuw bestaan beginnen op de ene
of andere manier.
Wat zich afspeelde
in het heelal weerspiegelde zich op aarde:
wat in de oceanen en op het land ontstond zette zich nu voort
in talloze andere planten, dieren
& mensen.
Sinds
we steeds meer
zijn gaan onderscheiden,
gewaarworden, verwoorden, beschrijven, verbeelden,
variaties zijn gaan koesteren & ook weer andere betekenissen zijn gaan hechten aan diverse onderdelen, mengvormen & {r}evoluties, blijft de grote verwondering, de [on]geduldige speurzin, het plezier,
de mededeelzaamheid, het mededogen, de barmhartigheid en onze onderlinge liefde
voor elkaar ons inzicht & uitzicht bepalen als 'kat & hond', of mannelijker/vrouwelijker,
groot & klein, dik & dun, machtig & krachtig: symboliek kent geen einde,
maar blijft zich alsmaar voortplanten op alle mogelijke
en onmogelijke wijzen tegen de
universele klippen
op
...
