de ondraaglijke knul- & lulligheid van het bestaan



~*~




EN
de tijd
raasde voorbij in
ons kosmisch mydi~ei!
We zijn in de tussentijd
alweer op heel wat mydiplaatsen geweest:
tussen de grote rivieren en de hoge bergen,
van Klein Asia tot en met Groot Europa, Rusland en China,
van het Nabij Midden Oosten via Afghanistan naar India en Japan,
de Trans Siberische Spoorlijn tussen Vladivostok, Birobeidjan, Moscow, Kiev, Odessa & Istanboel!
We hebben de Chinezen zien kezen met alle gevolgen vandien en de woeste Negerstammen in Afrika,
de wandelende Joden tussen Chaldea, Haran, Kana'an, Egypte en de rest van de hele bewoonde wereld:
Indiase, Perzische, Assyrische, Babylonische, Amerikaanse astrologen,
bleekscheterige filosofen en
hun Diverse Grote
Leiders ...

=

=

Je
hebt het
allemaal kunnen lezen
vol vrezen en/of horen bewijzen,
opstaan, voortbestaan, ondergaan & al of niet weer zien verrijzen
met diverse theorievormingen over
ontstaan en vergaan,
liefde & geluk?

=

=

EEN
van de
meest verrassende aspecten
van 'ons' Heelal is dat we het [nog?]
niet kunnen vergelijken met andere Heelallen
[alleen maar in dronken gelal & SF~stories?]
zodat je nooit helemaal zeker
weet of wij een hele rare
'ontstaans~ en
zijnswereld'
getroffen hebben,
of dat we in een soort
van middenmoter~ en doorsnee~universum zitten
als het om absurditeit & mydi~
gekheid gaat!

=

NAAR
beneden kijkend,
de micro~kosmos in,
begrijp ik niet veel van wat zich
onder de duwbaarheid van materie allemaal afspeelt.
Protonen, neutronen en elektronen kon ik al amper volgen als
drie soorten van hele superkleine knikkertjes die in heel
verschillende formaties en uiteenlopende snelheid
in kringetjes, ovalen en spiralen om elkaar
heenzwermen,
maar met de daaropvolgende
entree van fotonen, mesons, neutrino's,
positronen, quarks & all kinds of other very queer things
ben ik voorgoed het sppor bister geraakt, zeker als je bedenkt
dat de snelheid en de plaats van deze rare virtuele cyberspacepakketjes
slechts bij benadering valt in te schatten,
laat staat te omschrijven en/of mee
te spelen ...

=

OMHOOG
blikkend raak
ik nog veel sneller uit balans?
In gedachte red ik het nog wel zo'n beetje tot bij de maan,
maar daar voorbij wordt het al heen gauw dwalen en stof voor fantastische sf~mydiverhalen in balen!
De zon is echt problematisch, want dat kernfusie
op een dergelijke schaal
ZO
lang kan doorgaan
is voor mij niet goed te bevatten:
"DE ZON?"
lacht de astrofusicus meewarig,
"da's een nagloeiend sigarettenpeukje!"
En hij legt en passant even uit hoe hard een supernova brandt
en al heel gauw beland je in temperaturen en afmetingen die al helemaal
niet meer in te passen zijn in begrippen ontleend aan Newton, Einstein
of Heisenberg en hun opmerkelijke
hedendaagse zieners &
nazaten ...

=

=

WE
zijn het
nu al een
paar eeuwen aan het
afleren, maar het blijft toch nog vaak heel moeilijk
om onze 'rol in het heelal' [gelach alom!]
zo bescheiden mogelijk
te laten zijn?

=

=

HOE
moeilijk dat
is, werd verwoord
door mijn buurmeisje tijdens
een natuurkundeles over sterren, lichtjaren en supernovae
toen zij hardop dacht bij een dia van een sterrenhemel:
"Wat zonde van al die ruimte!"

=

=

PRECIES
het gevoel
dat we bijna
allemaal hebben bij tijd~
en myDi~wijle: als daar niet gezaaid, gesomberd,
gegeten, gefilmd, geschreven, gekust, geludduvudut &
gedotterd of zelfs maar gekeken wordt,
wat doet het daar dan
allemaal?

=

=

HET
is alsof
je op een
verlaten vlakte op een
kolossale gigantische hangar stuit,
die bij iets nader onderzoek helemaal en volkomen
leeg blijkt te zijn ...
WAT ZONDE:
waarom zo'n gigantisch
"DING"
neergezet?
Het Heelal
als een Zeer
Grote Schuur zien is
typisch een uitspraak van een
muchomachobonobonale utiliteitsjunky, iemand die aan alles
en iedereen een functie wil ontdekken in de vorm van macht en kracht, gelik en genaai, gesnauw en gesnaai, gebruik en gepaai en de kost die uitgaat
voor het eindeloze gezaai en permanente
gevechten tegen
de bierkaai!

=

=

ONLANGS
stuitte ik
in Michael Frayns boek
"The Human Touch"
op een onaangename uitdieping van onze betekenisloosheid.
De zoveelste versie van 'de ondraaglijke lulligheid van het bestaan'.
Frayn probeert [zoals zovele anderen voor hem] duidelijk te maken hoe het Heelal eruitziet
als alle mensen weg zijn,
straks.

=

=

HEEL
in het
kort komt zijn
inzicht ongeveer neer op
de volgende gedachtegang: waar geen mensen zijn,
daar heb je ook geen parkeerproblemen. Da's duidelijk [naar het schijnt].
Maar hij knoopt daaraanvast: waar geen mensen zijn, daar bestaan ook geen noties van Leeg of Vol,
of Begin & Voortduring, Afstand of
Zinloosheid?

=

=

HET
Heelal is
na de mens
niet leeg, ook niet
vol, niet mislukt of geslaagd,
niet eventjes lekker bezig of helemaal van slag,
het muchomachoot niet en maakt zich niet op ter verleiding of vrijpartij,
het duurt niet en het is niet tijdloos, het ontwikkelt zich iet en er is geen vreugde of verdriet,
maar het houdt ook niet op, want DAT zijn allemaal kwalificaties waar wij 'mydimensen' het ons omringende mee opschepen ... Zeg maar voor het gemak: 'parkeerproblemen' ...
Maar nu eerst even wat eten, drinken en in het bad!
Straks of later gaan we misschien wel weer iets
verder [of niet]: we'll see or we won't,
we do or we don't! Maakt 'dat'
enig verschil?

~@~




16 dec 2006 - bewerkt op 17 jun 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende