de nieuwe kleren van de mydikeizer passen allen!!!

'myDiSmaken verschillen'


ALLES
wat opppopt
uit het brein
is Mooi, Verschrikkelijk of
Kinderachtig/Saai!

Mens en Dier
verschillen niet zozeer in wat ze Doen,
maar in hun Geestelijk Beleven?

Die melodie in ons hoofd
klinkt dus Verbazingwekkend Schoon,
Afschuwelijk Lelijk of Vreselijk
Akelig
...

Over
het verschil
tussen mens en dier
kun je her en der wat rondvragen
aan Keizers, Koningen en Admiraals of Kinderen,
Klootjesvolk en Kunstenaars
[al of niet in de dop]
en dan krijg je zo ongeveer
de volgende variabele mydiantwoorden te horen:
volgens mij is er geen verschil
[o nee,
heb je dan wel eens
een door paarden georganiseerde
mensenmarkt gezien in Zuidlaren?],
dieren weten niet dat ze doodgaan,
je kunt er geen afspraken mee maken,
je aait een dier en streelt een mens,
een dier is natuurlijk en een mens niet,
wij hebben de pil en zij betalen geen belasting,
dieren hebben geen zelfbewustzijn zoals wij,
dieren kunnen niet dansen,
dieren denken slechter na,
dieren folteren en martelen niet,
dieren gaan niet naar de kerk
en nog veel meer van dat soort van getuigenissen
van 'anders zijn', superioriteit
of minderwaardigheid?

Dat er
geen verschil is
tussen mens en dier
is anatomisch tot in het kleinste vezeltje correct!
Niet alleen maar hart en longen, haar, nagels en
zo voorts, maar ook de zoogdierlijke
hersenen
...

Want ook het mensenbrein
is de centrale waar alle binnenkomende informatie over de buitenwereld
wordt verwerkt tot instructies naar spieren en organen om aan de gang te gaan met eten,
drinken, slapen, 'vermenselijken'
e.d.!

EN TOCH
zijn we anders?
Wat het 'onnatuurlijke' van de mydimens betreft:
ik geloof dat dit een veroordelende kwalificatie is
die voortkomt uit het gevoel dat wij iets prachtigs verloren hebben
toen we reechtop de savanne in renden met in onze nog wat onhandige knuist
de eerste stokken en stenen en wat later de eerste zelfgemaakte vuistbijlen
en andere o zo nuttige kunstvoorwerpen & koninginnedag-items geheven
ter voedselverovering, lering, vermaak,
moord en doodslag?

In deze visie
is het dier nog wel wat oprechter
en de mens een geboren veinzer,
grappenmaker, uitbuiter en uitbater:
het dier spontaan en de mens 'gespeeld',
het dier openhartig en de mens
een mydistiekemerd.

Zo kun je het dus [ook] zien!

Wittgenstein heeft dit soort van heldere rolverdeling
ook al eens fraai terzijde geschoven. Hij zegt:
"Een kind moet nog veel leren voordat het kan doen alsof.
[Een hond kan niet huichelen, maar hij kan ook niet oprecht zijn?]!"

Er is dus nogal wat context voor nodig om op goede gronden van een kind of hond te kunnen zeggen: "Hij staat gewoon te liegen!"
en het is niet voorstelbaar dat een hond of een paard een dergelijke context om zich heen
zou weten op te bouwen.

Om het nog wat verwarrender te maken:
chimpansees lijken wel in staat om de zaak mucho macho bonobonaal te flessen
met hun kannibalistische vreetpartijen en/of hoeren en snoeren
[en ouwehoeren?]!

Wat het dierlijk kerkbezoek betreft.
Een dier kan wel een kerk binnenlopen,
maar dat is dan meestal niet ons 'naar de kerk gaan',
laat staan 'in de bijbel geloven als zijnde
'g ds woord'
& hemelpoort'.

Zo zeg je ook niet
van de geleidehond van de blinde parlementarier
dat hij de kamerzittingen bijwoont?

Of je zegt het wel,
maar je zou die hond na afloop van de zitting niet ook nog een kunnen vragen
of hij de kabinetcrisis al voelde aankomen of zelf misschien wel
de volgende minsiterpresident wil worden
in het befaamde Torentje of de EEN of Andere Dark Room,
Atoombunker of Gezellig Uitje
waar ook ter wereld
ter bevordering van de Onderlinge
Verstandhouding!

Dat dieren niet folteren of strelen
zegt dan ook iets over de mate waarin het hun mogelijk is
om zich in te leven in een ander.

Het aardige van strelen
[en folteren voor de folteraars onder ons of andere merkwaardige bende{r}leden,
zuurpruimen, zoutlikkers & strontkickers]
is nu juist dat je beseft hoe de ander jouw aanraking
ondergaat.

Het is door deze onwetendheid
dat de kat bij muizenjacht of krolse paringsdrang
buiten het domein van de mydiwreedheid en
het mydigenotsbesef blijft?

Zoals het ook ditzelfde weten is
dat de zelfmoordbommer en anderssoortige evangelist
zo'n etter of in eigen ogen {?} tot een superheilige maakt
door massale dood of groot [on]heil
te veroorzaken
{'whatever'}
...

Dat dieren niet zuchten
onder levenslange doodsnadering
komt door hun merkwaardige positie in de tijd.
Wittgenstein beschreef dit aspect van de dierlijke geest in zijn observatie:
"We zeggen:
de hond is bang dat zijn baas hem zal slaan;
maar niet,
hij is bang dat zijn baas hem morgen zal slaan!"
Want dat overzicht heeft de hond niet.
Hij ziet in januari nog niet uit naar de lente,
en blikt in ouderdom
[voorzover wij althans nu weten]
niet terug op zijn jeugd.
Of vooruit naar
de dood
...

En het is juist
DIT
overzicht dat wetenschap mogelijk maakt?!
Gelukkig hoeven we niet te besluiten
of we liever zonder doodsbesef en wetenschap zouden leven,
want er bestaat nu eenmaal [nog] geen genezing
voor de conditie van menselijkheid.

HET
verschil tussen mens en dier
ligt dan ook niet zozeer in wat we doen,
maar juist in ons geestelijk beleven
ROND
dat doen
[en laten]!

Dat is vreemd
in het licht van de eerdere bewering
dat een mensenbrein eigenlijk hetzelfde is,
hetzelfde werk doet in principe als,
een ander dierenbrein en dat geestelijk leven het product is
van die hersenactiviteit.

Als je onze hersenen beschouwt als het toetsenbord van een piano
dan maakt het nogal wat uit of Murray Perahia erop speelt of dat er per ongeluk een kat op springt
en dat gaat natuurlijk ook op voor de vorm en inhoud
van onze mydistukjes,
schoonheid, afschuw, verveling en simplistisch lawaai
of het EEN of Andere kunstwerk
& andere grotere en kleinere
boodschappen,
tekenen van bijna hersendood
of het volledig in groei en
bloei staan?

Maar er is voor alle dierenbreinen
maar EEN pianist, de natuur, en die speelt gelijkelijk op het volle chimpanseeklavier
en dat van de kat [en de mens, de meikever, de kat z'n kut of de ene of andere hondenlul!]
en in elk geval ontstaat er toch weer een andere vorm
van 'geestelijk leven'!

Dat komt
omdat het toetsenbord van de meikever een heel ander is
dan dat van de chimpansee [enzovoorts
enzovoorts]?

En nu is het aardige
dat we eigenlijk vaak nog niet zo goed weten
WAT
nu precies
HET
verschil is tussen die toetsenborden van muchomachochimpende bonobo's
en 'de mydimens'?!

Het verschil is dan ook vaak
meestal [of bij tijd en wijlen] nog niet zo heel erg groot,
want de resulterende melodie die uit het gemiddelde mydimensenbrein opklinkt is,
voor wie goed luistert,
niet zo
HEEL
erg verschillend &
echt totaal
'anders'?

HOEWEL:
de melodie die uit het mydimensenbrein
KAN
opklinken is tegelijkertijd
VEEL
{?}
mooier
EN
ook veel verschrikkelijker
dan je ooit uit 't oerdierenbrein
hoort komen!

Waarmee we misschien nog wel op iets stuiten
op deze schitterende koninginnedag waar dieren echt
NIET
aan lijken te doen:
esthetiek
...

Ik geloof niet
dat een mydidier ooit echt streeft naar 'iets moois'.
Dat wil niet zeggen dat een vogel geen prachtig nest kan bouwen op een uitmuntend liedje kan zingen, maar het dier bouwt en jubelt niet om de
'pracht'!

En ik
weet lang niet altijd
helemaal aan welke kant
van die 'scheidslijn' ik sta:
aan de zijde van alle planten en dieren
of aan die van 'de mydi~
mens'?

Het is goed
dat er verschillen zijn,
maar wie zou ze opmerken
als wij dat niet
deden?

G d
kijkt door
mensenogen en luistert
met mensenoren om
'zichzelf' te kunnen
zien en
horen
...

@