Door aandachtig te zijn, krijgen we door dat alles in 't leven veranderlijk is. We willen 't leven regelmatig stopzetten, vooral als 't ons goed gaat.
We zeggen:
"ZO BEN IK!" Maar in feite is dat 't begin van het lijden. 't Beheersen van de veranderingsprocessen is namelijk onmogelijk. We kunnen beter leren om er met afstand naar te kijken & niet te denken in termen van controle, zodat de veranderingen ons geen ongemak meer opleveren. 't Boeiende is dat je op deze manier meer mogelijkheden krijgt.
Denk aan 'n surfer: die wil niet per se rechtop blijven staan. Door te leren aandachtig naar de golven te kijken & ermee te spelen, blijft de surfer veel langer overeind! Tijdens de eerste meditatie~
sessie krijgen de beginners als opdracht mee om zich te concentreren op hun eigen ademhaling: alle fysieke processen kunnen onderwerp van meditatie zijn, maar de adem blijft de basis?! De deelnemers dienen elke gedachte of afleiding niet te negeren, maar inwendig te benoemen zonder erover te oordelen, om hen vervolgens te laten gaan. Als jij je bijvoorbeeld ergens aan ergert, zeg dan tegen jezelf:
'Er is ergernis.'!
Na 'n slag op de gong wordt 't nog stiller dan 't al was, & verzinken de deelnemers met gesloten ogen & rechte ruggen in het niets. 't Niets dat onmiddellijk alles behalve leeg blijkt te zijn. Pijntjes, jeuk, beelden van eerder op de dag, geluiden van binnen & van buiten, melodieën die er in je hoofd om & rond blijven gaan & steeds weer die gedachten & associaties die alle kanten op kunnen schieten. Zelfs maar 'n enkele ademtocht uitsluitend op jouw adem gefocust weten te blijven, is voor 'n ongetrainde geen geringe opgave. Laat staan om dit tien, twintig minuten vol te houden. Hoe lang het precies duurt, weet al gauw niemand meer, want ook de ervaring van tijd lijkt direct te gaan veranderen ...
'Er was misselijkheid & er was duizeligheid',
zegt 'n meisje nadat de gong opnieuw heeft geklonken. Dat is helemaal niet zo gek: 't is 'n teken van verzet (net als lachen & huilen bijvoorbeeld dat kan zijn)?! We willen de controle niet kwijt. Vergelijk 't maar met zeeziekte: door 'n stevige golfslag hebben we geen controle meer & worden we misselijk. Door te mediteren (of 'bidden'

leren we om rustig & beheerst te zeilen, hoe wild het water ook is!' Ook tijdens de loopmeditatie, die in afwisseling met de zitmeditaties plaatsvindt, blijkt 't lang niet zo heel eenvoudig om je geest nog maar enkel op jouw bewegende voeten te focussen. 't Lijkt wel alsof jij je alleen maat bewuster wordt van allerlei zaken die je normaal gesproken meetal totaal onopgemerkt laat gebeuren. Hoe zou dit kunnen bijdragen aan 't loslaten van de controle of agency?
We'll see.