de mydifabeltjeskrant & de harde werkelijkheid ...
"H2O & water: Thales & Sappho"
Een
andere 'kijk'
komt altijd na
de correcties, ze vormt
zich achteraf, en dus komt
ze altijd als het ware
te laat?
Daarom zijn
er zoveel behoudende
vormen van verbeelding, ze
hebben nog de horizont van gister voor ogen
terwijl we al in morgen
zijn beland!
Omgekeerd,
wetenschappers en topingenieurs zijn de gangbare kijk al vooruit.
Zij gaan gemakkelijk over tot de idee dat er helemaal geen kijk nodig is,
of dat alle kijk onzin is, want die wordt toch altijd weer gecorrigeerd.
Ik ga erop in, dat wil zeggen:
op een misverstand dat niet
hoeft te bestaan.
@
De voortgang
[vooruitgang, als je wilt]
bestaat niet in het allengs
verdwijnen van de wereld van verbeelding:
waar dat wordt voorgesteld stuiten we op een misverstand.
Om in stijl te blijven zou je kunnen zeggen: het is een kijk 'van misverstand'.
De echte wereld zou de wereld zijn die door de wetenschappers is blootgelegd,
wetenschap bestaat in het opruimen van het netwerk van de verbeelding.
Nu, dat wetenschappers misverstanden kunnen opruimen lijdt geen twijfel?
Maar ook de wereld die opgedolven wordt door de wetenschappen
is en blijft een wereld van kijk,
maar dan weer een
andere kijk.
Neem als voorbeeld de pest,
in de Middeleeuwen nog een straf van "G D"
waar verder niets aan te doen was dan verzorgen en helpen sterven,
als je tenminste niet de vlucht had gekozen.
Nu we erachter zijn gekomen dat de pest veroorzaakr wordt door ratten die een bacil op mensen overbrengen, is er - straf van God of niet - wel wat aan de pest te doen:
pest wordt een ziekte, en ziekten kunnen worden bestreden.
Dat is ook een kijk, maar nu dan in termen van gezondheidszorg.
De wereld op formule brengen is van levensbelang, maar als je er wat mee wilt doen, met de formules,
moet je kijk hebben!
@
Denk nog maar eens aan H2O en water.
Dat zijn niet twee werelden: de echte [H2O] en de wereld van kijk [water].
Het zijn twee verschillende manieren van benaderen van een en dezelfde leefwereld:
de manier van tellen, meten en wegen, zoals de wetenschappers die hanteren,
en de manier van 'kijk op', van zin, van wat mensen en dingen voor ons betekenen [het wemelt
van uitdrukkingen die je hier kunt gebruiken.
Allen tellen, meten en wegen brengt ons nergens,
al zijn we ook nergens als er niet werd geteld, gemeten en gewogen.
Maar we zijn evenmin ergens zonder de kijk die in onze taal ligt opgeborgen.
Zonder kijk is zonder greep op de wereld.
Ida Gerhardt heeft beide benaderingen onder woorden gebracht
in een gedicht waarin Thales & Sappho, twee figuren uit de Griekse oudheid bij elkaar brengt.
Thales is de wetenschapper, in de zin dat hij als eerste de chaos aan onderzoek onderwierp,
en uitkwam bij: alles bestaat uit water, water als de oerstof waaruit de werkelijkheid is opgebouwd.
Het gaat niet om de uitkomst van zijn onderzoek [natuurlijk is niet alle materie vocht]
maar om de benadering:
hij durfde een wetenschappelijke greep
op de chaos aan!
Sappho is dichter,
EEN van de eersten die we uit de oudheid kennen, en daarbij ook nog vrouw.
Haar gedichten worden tot op de mydidag van vandaag gelezen, en Ida Gerhardt, zelf vrouw en ook nog geschoold in de klassieken, heeft zich dat niet
laten ontgaan.
In het gedicht waarop ik doel brengt ze die twee bij elkaar in een soort van tweespraak,
waarin de EEN respect betuigt aan de Ander en omgekeerd.
Ida Gerhardt brengt dat onder woorden
in de passage die het slot
van het gedicht vormt:
Sappho [tegen Thales]
De paden traadt gij door geen voet begaan;
ben ooit uw oogst te schatten ik bij machte?
Thales [tegen Sappho]
't Geheimenis waar vorsende ik naar trachtte
onthult gij in een donker oogopslaan.
OOK myDi
zweeft daar
meestal tussenin:
de dichterlijke versie
van ons bestaan en
de dagelijkse gewone
werkelijkheid.
Sommigen
leggen de nadruk
op feiten en hun gevolgen
terwijl anderen juist meer de fantasievolle kant
benadrukken?
East is East &
West is West and these two
have met each other
in us!
~@~
Asih, man, 81 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende