De liefde anno 2026

De liefde anno 2026

Ze zoeken elkaar
met dwingende lijstjes in hun handen.

Met voorwaarden.
Met eisen.
Met woorden als red flag,
emotioneel beschikbaar,
minimaal dit niveau,
maximaal één Louis Vuitton tasje aan emotionele bagage.

Alsof liefde
een zakelijke interactie is geworden.

En de deal lijkt alleen door te gaan
Als we vooraf exact weten
Wat de oversteek zal gaan kosten

Alsof het mysterie van de liefde
iets is geworden waar we ons liever tegen beschermen.

Alsof een mens
in enkele minuten te lezen valt.

Alsof je een ziel kunt screenen
op basis van een profielfoto,
een eerste indruk,
een onhandig gekozen zin.

En ergens onderweg
zijn we iets puurs kwijtgeraakt.

De stilte
waarin iemand je aankijkt
en iets in jou doet ontwaken
wat je niet had voorspeld.

Dat ene moment
waarop je lichaam iets herkent bij de ander
nog voordat je hoofd begrijpt
wat dat dan is.

Want liefde begint niet
bij perfectie.

Niet bij status.
Niet bij schoonheid.
Niet bij geld.
Niet bij het perfecte script.

Liefde begint
waar je ogen durven te verdwalen
in de ander.

Waar je niet langer kijkt
naar hoe iemand doet

maar lang genoeg blijft
om te voelen
wat iemand misschien
al jaren verborgen houdt.

De stem
die ineens zacht en teder wordt
op een plek
waar iemand al jaren doet
alsof hij niets voelt.

De blik
die niet meer wegkijkt
Als het ongemakkelijk wordt
Als je je naakt begint te voelen in de blik van de ander
Maar toch blijft kijken

De glimlach die zich van binnen opdringt
Omdat je je echt gezien voelt
Niet 1 deel
Maar alle delen die jou jou maken
Zonder dat je meteen hoeft te verklaren hoe je in elkaar zit
Maar gewoon elkaar mag blijven ontmoeten
In die ruimte
Waar je al snel merkt dat ook delen van jezelf
Alleen in die ontmoeting
wakker lijken te worden.

En dan ontstaat de echte vraag.

Niet alleen:
Wie ben jij?

Maar ook:

Wie word ik…
in jouw aanwezigheid?