De laatste loodjes ... Godot & G*D ...
ER IS
geen heldere en duidelijke regel
die bepaalt wanneer een personage slechts afwezig is en
wanneer hij een afwezige
aanwezigheid is.
Maar als het afwezige personage
steeds toegesproken wordt door anderen die aanwezig zijn,
zoals de Heer wordt aangesproken in Psalmen,
of als anderen voor hem spreken en zijn daden voorspellen,
zoals op zijn minst latent het geval is in Chagai, Zcharyah en Malachi,
dan neigt hij ertoe een afwezige aanwezigheid te zijn
in plaats van slechts
een afwezige.
Misschien
kunnen we
een spectrum onderscheiden:
aanwezigheid, afwezige aanwezigheid, aanwezige afwezigheid
en afwezigheid
.............
Ruwweg is aanwezigheid
wat een man voelt als hij in een kamer is met een vrouw
en hij zich direct bewust van haar is.
Afwezige aanwezigheid is
wat hij voelt als zij net weg is maar het geluid van haar stem,
de geur van haar lichaam nog
in de lucht hangen.
Aanwezige afwezigheid is wat
hij voelt als zij weg is, echt weg, maar hij haar mist.
Afwezigheid is wat hij voelt als hij
zijn best moet doen om zich te herinneren of hij haar ooit
heeft gekend.
De Heer G*D is een afwezige aanwezigheid in Jesaja.
Hij is op weg van afwezige aanwezigheid naar aanwezige afwezigheid in Chagai, Zcharyah en Malachi.
Hij is een aanwezige afwezigheid in Psalmen.
Hij is misschien op weg
{blijft men zich afvragen?} van aanwezige afwezigheid naar
gewone afwezigheid in Spreuken.
Hij is een afwezigheid
in het Hooglied
en bovenal in
Esther
...
Laten we aannemen
dat de volgorde van TeNaCH
deels doelbewust en deels
toevallig is.
Dan is het duidelijk met opzet
dat 2 Samuel volgt op 1 Samuel
en waarschijnlijk toeval dat Job volgt
op Spreuken.
De artistieke vraag die overblijft is:
wat is het esthetisch effect
van de combinatie?
We zouden
de afwisseling
van de twee moeten 'horen'
zoals we de afwisseling zouden horen van muziek
die gewoon gecomponeerd is en aleatoire muziek?
Voor veel mensen is aleatoire muziek slechts lawaai!
Maar voor sommigen kan zelfs lawaai een soort muziek zijn als je er
echt naar
luistert
.............
We doen zoiets als
echt luisteren wanneer we vragen naar
het esthetisch effect van de toevallige volgorde van de boeken van
TeNaCH
.............
Het lezen
van de zes boeken
die we de afgelopen myDi-meidagen besproken hebben en de zes die nu nog op komst zijn - Chagai, Zcharyah, Malachi {de drie profeten van na de balling-schap}, Psalmen, Spreuken en Job - is analoog aan
het luisteren naar muziek vermengd met
lawaai
........
Maar men
luistert niet
door het lawaai
naar de muziek, maar
naar het effect dat bereikt wordt
door de combinatie!
In de eerste drie boeken
is er nog steeds veel hoop en
intercommunicatieve levendigheid
tussen G*D
en Israel
...
Je kunt zeggen dat in deze boeken het oude vertrouwde liedje
gespeeld wordt?
Maar in Psalmen wordt
wat G*D over zichzelf zegt of openbaart door zijn daden
vervangen door wat anderen
tegen en over G*D
zeggen!
In Spreuken
wordt op een schijnbaar irrelevante wijze,
die alleen maar lawaai lijkt te zijn,
gepraat over het personage van
G*D ...
Ten slotte is er in JOB het geluid van
de goddelijke stilte.
Als naar
al deze werken
aandachtig wordt geluisterd,
en in volgorde,
kan elk een mate van begrip over de Heer G*D opleveren;
en de reeks zal,
al heeft hij niet de soort plot dat geschiedenis of fictie heeft,
de spanning hebben van een groep krachtige muzikale variaties of,
om de metafoor te veranderen,
de spanning van getuigenissen in een rechtszaal
door een groep zeer verschillende
getuigen?
Elke keer
als een getuige klaar is,
denk je dat het laatste woord nu toch echt gezegd is?
En dan komt de volgende
getuige!
De vraag
'wat zal er nu gebeuren?'
is beslist niet de enige intellectuele vorm van 'wat nu?' die het menselijk
verstand kan vatten en
bezighouden?
"WAT
zullen we nu
horen?"
werkt ook!
En omdat,
door al de 'pagina-tijd' die de getuigenissen omvatten,
G*D
impliciet
luistert
naar wat zijn schepsels over hem
zeggen,
worden hun getuigenissen een duidelijk gevoelde periode van zijn leven
ondanks het feit dat deze niet in een verhaalvolgorde
is geplaatst?!
Maar voor
we naar die getuigenis over
G*D
kijken,
moeten we naar de laatste toespraken luisteren
die G*D zelf houdt
voordat de mensheid antwoord geeft in
Psalmen-Spreuken-Job?!
Deze goddelijke toespraken
staan in Chagai, Zcharyah en Malachi,
de laatste drie van de twaalf
kleine profeten!
Als de Psalmist zijn mond opent
om te gaan praten, klinken {of eerder hangen} de woorden
van deze drie profeten in de
lucht!
























Asih, man, 81 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende