Hoe je het ook bekijkt:
het blijft boeien!Het oudste
christelijke geschrift
dat polemiseert met de islam stamt uit circa 740.
Auteur is de Byzantijnse geleerde Johannes van Damascus {circa 675~750}.
Hij was de zoon van een Arabische christen, genaamd Sargun ibn~Mansur,
die minister van financien was van de Omayyadische kalief in Damascus.
Na zijn studie in de Griekse filosofie en de
artes liberales had Johannes verschillende publieke functies,
onder meer als hoogste adviseur
van de kalief.
Hij kende de islam
dus van zeer nabij, sprak en las ~ naast Grieks ~ ook Arabisch.
Toen in de eerste decennia v/d 8ste eeuw christenen gaandeweg uit alle bestuurlijke functies werden verjaagd, trok hij zich rond 720 terug in het klooster van de beroemde Sabas in de woestijn van Judea,
zo'n twintig kilometer van Yeroesjalayiem ~ een klooster dat ook nu nog steeds bestaat.
Daar schreef hij zijn vele, invloedrijk geworden werken, waaronder ook een boek met een uitvoerige beschrijving van allerlei vormen van dwaalleer.
Als allerlaatste behandelt hij daar de islam, overigens zonder dat hij die term gebruikt;
hij spreekt van de godsdienst der Saracenen of Ismaelieten of Hagarenen
{naar Avrahams zoon Ishmael,
verwekt bij Hagar}.
Johannes begint
met de constatering dat Moehammad kennis had van het Oude & 't Nieuwe Testament,
ook nog onderricht had ontvangen van een ketterse {Ariaanse} monnik en met die kennis zijn eigen leer
ontwierp: sindsdien verkondigde hij overal dat God vanuit de hemel een {Heilige} Schrift naar hem had gezonden. Hij predikt dat er slechts EEN God is, de Schepper van alle dingen, die noch verwekt is noch iets
verwekt heeft {dus ook geen 'zoon'}!
Moehammad zegt
dat "Christus" het Woord van God is en ook diens Geest,
maar dan WEL geschapen en een dienaar, en dat hij zonder zaad is verwekt uit Miryam, de zus van Mosjee & Aharon {'n ietwat merkwaardige & foute identificatie van Miryam & Maria ~ Maria is de Griekse vorm van Miryam} @ [Mosjee had wel een zus Miryam,
maar zij leefden meer dan
1000 jaar eerder
in Egypte]!
Anyway,
om een ellenlang mydimoslimverhaaltje
iets korter te maken: de Joden wilden Yesjoea kruisigen, maar toen zij hem hadden gegrepen, kruisigden zij slechts zijn schaduw {Jezus}, want Christus zelf is nooit gekruisigd en ook niet gestorven; toen Christus ten hemel gevaren was,
vroeg God hem:
"Isa, heb jij gezegd: Ik ben de zoon van God en ik ben God?" Waarop Isa antwoordde:
"U weet dat ik dat nbiet gezegd heb en dat ik het niet beneden mijn waardigheid acht uw dienaar te zijn. Maar de overtreders hebben geschreven dat ik dat gezegd heb, en ze hebben over mij gelogen en zijn op een dwaalspoor!" En God antwoordde:
"Ik weet dat jij dat niet gezegd hebt!"
Dit is dus eigenlijk
best wel een belangrijke passage.
Met Moehammads geloof dat God "de Schepper van alle dingen is die niet verwekt is"
kon Johannes dus best wel van harte instemmen ~ al zal hem die anti~nieuwtestamentische pointe van de nadere toevoeging 'en die niets verwekt heeft'
niet helemaal ontgaan zijn.
Johannes' weergave
v/d islamitische opvatting dat "Jezus" {Isa}, hoe verheven ook, een gewoon mens was en dat Gods Woord en Geest geschapen zijn, laat zien dat hij goed wist wat de theologische verschulpunten tussen het orthodoxe christendom en de 'ismaelitische ketterij' waren.
Ook al zijn andere opmerkingen
over Jezus komen overeen met wat i/d Koran te vinden is.
Johannes' verwijzingen naar de Koran {bij hem "Schrift"} bewijzen dat hij dat boek kende.
De gedachte dat God zijn "Schrift" naar Moehammad had neergezonden kom je overal i/d Koran tegen.
Ook de verdere verwijzingen naar enkele soera's getuigen van zijn kennis van de Koran; hij noemt dan ook de namen van een aantal: "De vrouwen", "De kameel", "De tafel", "De koe".
En het is evident dat hij veel meer soera's goed kende.
Ook hier zie je dus weer
het gebruikelijke mengsel van de halfzachte overname van 't horen luiden van klokken zonder te weten waar de klepels nu eigenlijk precies hangen?
Het hele oude
en nieuwe testament staat ook vol
met dat soort van vermengingen, tijden, plaatsen, personen, bijgelovigheden & wonderlijke verhalen!
Elke heidense, joodse, christelijke, hindoeistische, boeddhistische, islamitische & ketterse bewering geeft
er weer z'n eigen fantastische draai aan met de nodige oorzaken en gevolgen van zelfrechtvaardiging
en halfbakken beweringen, merkwaardige conclusies,
dogma's & baldadigheid
...
