de grote wodan & donorshow {mydimultimediagrapjes}

Anderen
min of meer
op dezelfde manier behandelen
als jijzelf behandeld zou willen worden
door hen
...

Maak
dat je wegkomt
uit onrustige lawaaierige situaties.
Probeer drukte en haast te vermijden
en val dan op in de goede zin van het woord:
door rekening te houden met anderen en hun interesses
en niet teveel in grote groepen te verkeren of te blijven steken
en niet teveel dingen tegelijk te willen doen.
Door ervoor te zorgen dat er zo min mogelijk zaken zijn
die ons af kunnen leiden en verder
ons eigen tempo te
gaan bepalen.

Kortom:
we moeten rekening houden
met dezelfde excuses als die welke in ons dagelijks leven
een rol spelen: dat is het eerste handvat dat houvast geeft in de zinvolle{r} omgang
van en met mensen onder elkaar.
In feite zijn dat ook de grondvoorwaarden voor elke groep
van mensapen en aap~
mensen
...

Het
vermijden van
stress en dwang.
Een ideale{r} samenleving heeft ruimte
voor alle leeftijdsgroepen en zorgt voor de afwezigheid van gewelddadige dominantie
van bepaalde fanatiek extreme
'dominerenden'!

In de loop
van de jaren maken we dan wel
'minder afdrukken van nieuwe indrukken',
maar we kunnen ons tegelijkertijd ook beter uitdrukken
als we door ervaring iets wijzer zijn geworden.
Als echt ons ware
"Doel"
op deze aarde
ons 'tijdreizigerschap' is,
dan weten we ook dat al onze zintuiglijke indrukken:
horen, zien, voelen, ruiken, proeven & 'ervaren'
voor alle duidelijkheid slechts een beeld geven
van wat er op 'n zeker moment gebeurt:
het is slechts
EEN
manier om onze werkelijkheid te benaderen
door die indrukken af te kunnen drukken
en zo uitdrukking te kunnen geven
aan ons [wel]be-
vinden
...

Hoe
zich dat proces
dan ook precies afspeelt in ons zenuwstelsel en onze hersenen
kunnen we fysiologisch rustig laten voor wat het is:
er kan om diverse redenen van alles en nog wat mis gaan bij de imprint van onze input
en bij de output als gevolg van die indrukken door 'foutieve bedrading'
of om wat voor reden dan ook,
maar dat is verder voer voor psychologen,
psychiaters en neurologen?!
Ons geheugen,
onze herinneringen en de verwerking
daarvan blijven een individuele zaak,
maar ze liggen wel gebed in de rivierbeddingen van ons verre en nabije verleden:
je kunt leeftijden en ervaringswerelden nu eenmaal niet meer van elkaar scheiden zoals
dat ooit het geval was bij ons voorgaande planten- & dierensoorten!
Wat eenmaal is samengevoegd valt
niet meer van elkaar
te scheiden?

De indrukken
die we opdoen als klein kind
worden niet slechts EEN keer afgedrukt,
maar vele malen! En waar het ons nu om gaat
is dat op latere leeftijden nieuwe indrukken wat minder afdrukken maken:
in de loop van de jaren worden minder afdrukken gemaakt van onze nieuwere indrukken,
maar alle oudere afdrukken van voormalige indrukken blijven wel degelijk nog bestaan
terwijl dat hele proces aan verwerking en verfijning onderhevig is.
Wanneer dat niet het geval zou zijn, dan is er dan ook sprake van 'n 'foutje':
er is duidelijk is misgegaan als we in de loop van de jaren
NIET
toekomen
aan de verwerking van voorafgaande indrukken
en de verfijing van onze uitdrukkings~
wijzen
...

Je leeft maar
EEN
keer [over het algemeen],
en als je als tijd- & ruimtereiziger 'ergens' wilt belanden,
dan moet je wel in staat zijn om jouw voertuig te besturen,
de nodige mankementen te kunnen vaststellen en de noodzakelijke reparaties uit te kunnen voeren anders ben je nergens, of hoogstens zittend op een holle namaaktroon in de kleren van de keizers
of een ietwat meer of wat minder stinkende
mestvaalt.

Je
maakt jouw
'bestemming' waar, of
je moet met jouw billen op jouw blaren blijven zitten:
een tussenweg is er niet!
Je betracht ofwel het 'goede'
of het 'kwade',
tweeslachtigheid is
'getting us
nowhere'!

Ouwe koek?

Ja,
inderdaad,
dat oorspronkelijke oeroude
'mydischeppingsverhaal' ging ook al over 'zoiets',
en die daaropvolgende mydibijbelverhalen, ~gelijkenissen,
~toestanden en ~uitleggingen van mogelijke 'verklaringen'
betroffen dezelfde 'mydibasismaterie':
wat doen we hier op aarde,
hoe doen we
DAT
{'tattvamasi'!}
en wat {'rakkach'!}
KUNNEN
we er 'verder
nog aan
doen'?

Wel,
in ieder geval
je voorbereiden op ons
'myditijdreizigerschap' en verder proberen om
zo gezond mogelijk te leven
in ons 'doen
en laten'!