de geur van 't mydiparadijs {holiday for mice} ...


Schijnbaar
kun je dus samen
met die religieuze, politieke & sociale bewegingen
alle kanten opgaan
die je maar
wilt?

We
kunnen haast
overal ter wereld heen gaan
& lid worden van de meest uiteenlopende sekten [& gekten]
& afsplitsingen van wat voor filosofie dan ook
terwijl kerken leeglopen & kroegen
& kazernes
overvol?

Er
zijn meer
mensen op aarde
dan ooit tevoren die
permanent met elkaar in aanraking
komen & onderlinge contacten hebben of aanknopen,
afhankelijk zijn van dezelfde voedsel- & energiebronnen,
munteenheden & ruilmiddelen wereldwijd:
via merkwaardige bankrekeningen, grondstoffen,
handel, kleding, water, fabrieken & containers vol
met de meest afwisselende goederen 'made in Anywhere
by Anyone for some
mysterious Reli~
reason'?

Geen
wonder dat
aspartaam/boulimi/chemo/demo/emo-
& fluoridisten de pannen uitrijzen samen met
al die andere drugs/snugs/hugs/fucks/rugs en mugs
omdat iedereen toch nog ergens bij wil horen al is dat alleen nog maar
bij 'n modeverschijnsel tussen kinderlegers
en verzorgingstehuizen, lagere scholen
en/of voedselbanken,
zwitserlevens &
zwijmelclubjes?

Ondertussen
hebben allerlei
na-bijbelse ontwikkelingen wel
de religieuze betekenissen van het dier verduisterd!
Dit is blijkbaar gelijk opgegaan met een sterker afwisselende onder-
en/of overwaardering van lichamelijkheid, erotiek,
eten, drinken &
genieten
...

Heeft
de Stoa
hieraan ook eeuwenlang
meer bijgedragen? Hoe nu vandaag de dag filosofen
v/d levenskunst zich hiervoor juist op de Stoa te kunnen beroepen is me 'n raadsel!
De Stoa heeft 't christendom dan misschien wel diepgaand beinvloed gedurende voorgaande eeuwen, maar ook tevens 'n aantal bijbelse noties in 't christendom op 't tweede plan gezet.
Honger & armoede ~ bij uitstek lichamelijke ervaringen ~ zijn niet langer
'n schandaal dat aangeklaagd moet worden, zoals de profeten
nog deden & ook Yehosjoea
in 't euangelium
van Lucky
Luke?

Toch
kunnen we
al die na-bijbelse
ontwikkelingen niet meer te zwart-wit zien!
Het feit dat talrijke roomse heiligen 'n dier als metgezel hebben,
is vaak als louter folk-lore beschouwd, maar heeft toch ook juist
met onze messiaanse optiek te maken. Alleen de heilige weet
het wilde dier nog afdoende te temmen of tot iets
te bestemmen: Hieronymys de leeuw,
de woestijnvader Antonius 't zwijn dat
hem demonisch
achtervolgt.

't Zwijn
wordt echter
niet meer gedood
zoals de oude oerdraak,
maar getemd & er is ook 'n bijzondere verstandhouding
tussen mens en dier: kijk maar naar alle mydifoto's van huis-
& fabeldieren, boy- & girlfriends, make-up, pop-up, aandik-
& afslankcampagnes every
now and
then.

We
moeten ons
verleden liefst zo
snel mogelijk [voor de Bom o.i.d. weer valt]
zien om te toveren tot iets messiaans, spiritueels,
commercieels of meer 'bevredigend' via populistische politici e.d.?
Sommige roomse kloosterorden hebben hier bijna 1000 jaar lang ook al weet van gehad
& gekozen voor vegetarisme: niet alleen maar louter kabouter uit ascese, maar om
als het ware te anticiperen op die oeroude messiaanse verhoudingen
tussen mensen, dieren & planten!
Is dat muggenziften of
mierenneuken?

De heiligenverhalen
zijn geen middeleeuwse premoderne motieven,
waarin de mens nog niet bevrijd is tot 'n autonoom bestaan:
ze zijn uitwerking van bijbelse noties & als zodanig 'n permanente kritiek
op de filosofietjes die mensen als autonome wezen in 't centrum
van 't universum wilden stellen met alle ogenschijnlijk alom
beschikbare macht & kracht van vuurkracht/dictatuur,
dwangmiddelen/concentratiekampen!

't Westers antropocentrisch wereldbeeld
is bepaald geen direct gevolg van 't bijbels perspectief ook al had de mens daarin
'n bijzondere plaats. Er is geen wezenshierarchie, maar 'n hierarchie van de verantwoordelijkheid. Immers, alleen de mens kan verantwoordelijkheid dragen voor de schepping,
de andere levende wezens niet in die mate.
't Verschil tussen mens & dier is niet dat
de mens rechten heeft & 't dier niet,
integendeel, de mens heeft nu
[begint men iets meer te
beseffen?] goddelijke
plichten ook jegens
't dier!

't Dier
niet jegens de mens:
de mydibijbelverhalen spreken niet
van universele rechten maar van plichten.
En laat de mens [liever] niet [meer te] arrogant worden:
zelfs mug & mier waren eerder geschapen dan wij & pas vanuit dat besef kunnen wij nog 'heersen'! Zonder al die planten & dieren redden we het niet meer!
De bijzonderheid van de mens is gefundeerd in ons
van onze ["selfmade"] Schepper ontvangen
verantwoordelijkheid voor 'de schepping',
als 'beeld van g d', of, zoals de islam
zegt: 'als kalief {plaatsvervanger}
op aarde. Geen sentimentele
vermenselijking van 't dier
dus als in soapseries,
horrorthrillers & bull-
shitbananarama's,
en al evenmin 'n
visie op de mens als
OOK
[maar] 'n kezend beest,
geen pastorale therapie bij 't overlijden van je trouwste viervoeter,
maar wel 'n messiaanse manier van leven, waarbij zowel mens als dier
[& plant] op adem kunnen komen. Mogen we als we hierin
[ook maar 'n beetje meer] zullen kunnen slagen
niet 'n glimp van 't verwachte/vermoede &
gehoopte 'paradijs'
ontwaren?

It's
all in
the brain!
Maar niet
alleen.

blozen
engel
19 dec 2008 - bewerkt op 19 dec 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende