de gekruiste en verheerlykte christus
Wat mensen aangaat blijkt alles om woorden en daden te gaan: we kunnen niet meer buiten die twee ...
Wat we zeggen en doen moet liefst met elkaar in overeenstemming zijn: achter die twee zitten gevoel en
verstand, inlevingsvermogen, kritiek, humor, creativiteit, algemene ontwikkeling & inzicht dat ze vereent?
Dat heeft soms ook wel iets weg van koorddansen, 't "smalle pad", 't "scherp van de snede": waakzaam!
Ooit hebben we zo ook beter naar elkaar leren luisteren om wat eerlijker op elkaar te kunnen reageren ...
Waar leven we voor als die mogelijkheden niet tot ontplooiing kunnen komen: zang en muziek verenigen
die twee polen van ons bestaan in melodie en zeggingskracht - de betekenis van symbolen verlevendigt!
Daarom hebben we ook telkens weer buitenbeentjes nodig: om ons wakker te schudden uit gezapigheid?
Instemming en kritiek zijn net zo onmisbaar als onze mannelijke & vrouwelijke kanten: kinderspel als je
't mij vraagt dat van jongsaf aan liefst zo vroeg mogelijk gevoed moet worden met fantasie vol plezier ...
Activiteit kan niet zonder inventiviteit: zo vormen we ons telkens nieuwe beelden van onze werkelijkheid.
We streven naar inzicht, overzicht, uitzicht door middel van onze taligheid, dadendrang & levenskunst ...
Zo'n 300 jaar geleden deed onze Mat dat nog steeds door middel van teksten van 1700 jaar daarvoor?!
Sindsdien is er 't een & ander blijven veranderen: steeds sneller & wereldomvattender naar 't schijnt, en
dat zou je inderdaad 'n vorm van 'goddelijk' bewustzijn kunnen noemen met de nodige voorzichtigheid.
In feite gaan alle mydibijbelverhaaltjes dan ook meestal over de werking van die 'geest van g d' & heet
Yehosjoea niet voor niets 'g d redt': de 'naam' van 'g d' "YAHWEH" zegt 't zelfde in iets andere woorden
[& daden] vervat ~ de menswordende geest die was, is & 'zal zijn' in ontwikkeling,
in 't proces van verwoording & verwerkelijking.
Vandaar ook de herhaalde getuigenissen van wat dit teweegbracht & -brengt.
Gelukkige THOMAS! die nu JC erkent, en bemint. Zo even wilde hy niet geloven, nu belijd hy den Heiland,
en noemt hem ZIJNEN "G d"! Dat is alles, wat een Gelovige onderscheid van den "G dloozen", dat 'g d' nu
ZIJN G D zy? Wat is G d [voor my], zo hy niet is MIJN G d, zeide met recht en nadruk een oud Kerkleeraar
der eerste Christenheid: want als G d iemants G d is, zo is hy niet alleen maar zijn SCHEPPER & ONDER-HOUDER, maar ook zijn HEILIGMAKER, RECHTVAARDIGMAKER, LEVENDIGMAKER!
G d is, gelijk de mond der waarheid leert, geen G d van DOODEN, maar van LEVENDEN, zo roept dan de gelovige ziel, niet door godloos misbruik van 's Heeren naam, MIJN HEER, & MIJN G D! maar door een
overtuigd gemoed, dat 'er buiten hem geen troost, noch heil te vinden zy.
WIEN HEB IK NEVENS U IN DEN HEMEL? zegt de gelovige: NEVENS U LUST MY OOK NIETS OP AARDE;
BEZWIJKT MIJN VLEESCH EN MIJN HART, ZO IS G D DE ROTSSTEEN MIJN HARTEN,
EN MIJN DEEL IN EEUWIGHEID.
Hoe wonderkrachtig is het geloof!
Thomas
heeft nu
alle twijfelmoedigheid, alle
waanwijsheid, alle onverzetlijkheid afgelegt, en roept, MIJN
HEERE, & MIJN G D! Hy verandert van taal, maar nog meer van gemoed, en wil met hartgrondig berouw zeggen: menschlievende Yehosjoea, die my door uw zoenbloed verlost, en dier gekocht hebt, ik heb
gezondigt: mijn G D, die my begenadigt, en rukt uit de klauwen des Satans, ik heb tegen u, tegen u,
alleen misdaan: ik ben niet waardig, uw Discipel genaamd te wezen; ik heb den grond der zaligheid
gelochent, ik heb niet willen geloven, ik heb u, en uwen heiligen Engelen, en uwen trouwen Kruisgezanten
niet willen vertrouwen, ik heb u verlaten, ik ben afgedwaald, ik liep ten verderve, en gy, gy O HEERE! die
my niet van nooden had, gy O G D, die my zoud konnen verstoten, gy komt my voor in uwe grondlooze
barmhertigheid, gy red my van 't verderf, gy vergunt my nog
onder uw volk, & heilboden getelt te worden,
gy achtervolgt my met
uwe onverdiende
genade.
O mijn HEERE,
hoe zal ik u genoeg konnen loven!
o mijn G D, hoe zal ik deeze barmhertigheid
genoegzaam beantwoorden! o HEERE bescherm my! o G D
behoed my voor de listen des Satans,
voor de weereld & voor
mijn bedrieglijk
hart!
En nu
moet ik als de wiedewip
op de fiets stappen om naar 't Sint Jansdal@Harderwijk te gaan:
even wat bloed prikken voor de hartspecialist op maandagmiddag
die dan ook graag de lijst met m'n
zeven medicijnen
wil bekijken.
Ook dat hoort erbij?
Tot straks
[of later]!
Wat we zeggen en doen moet liefst met elkaar in overeenstemming zijn: achter die twee zitten gevoel en
verstand, inlevingsvermogen, kritiek, humor, creativiteit, algemene ontwikkeling & inzicht dat ze vereent?
Dat heeft soms ook wel iets weg van koorddansen, 't "smalle pad", 't "scherp van de snede": waakzaam!
Ooit hebben we zo ook beter naar elkaar leren luisteren om wat eerlijker op elkaar te kunnen reageren ...
Waar leven we voor als die mogelijkheden niet tot ontplooiing kunnen komen: zang en muziek verenigen
die twee polen van ons bestaan in melodie en zeggingskracht - de betekenis van symbolen verlevendigt!
Daarom hebben we ook telkens weer buitenbeentjes nodig: om ons wakker te schudden uit gezapigheid?
Instemming en kritiek zijn net zo onmisbaar als onze mannelijke & vrouwelijke kanten: kinderspel als je
't mij vraagt dat van jongsaf aan liefst zo vroeg mogelijk gevoed moet worden met fantasie vol plezier ...
Activiteit kan niet zonder inventiviteit: zo vormen we ons telkens nieuwe beelden van onze werkelijkheid.
We streven naar inzicht, overzicht, uitzicht door middel van onze taligheid, dadendrang & levenskunst ...
Zo'n 300 jaar geleden deed onze Mat dat nog steeds door middel van teksten van 1700 jaar daarvoor?!
Sindsdien is er 't een & ander blijven veranderen: steeds sneller & wereldomvattender naar 't schijnt, en
dat zou je inderdaad 'n vorm van 'goddelijk' bewustzijn kunnen noemen met de nodige voorzichtigheid.
In feite gaan alle mydibijbelverhaaltjes dan ook meestal over de werking van die 'geest van g d' & heet
Yehosjoea niet voor niets 'g d redt': de 'naam' van 'g d' "YAHWEH" zegt 't zelfde in iets andere woorden
[& daden] vervat ~ de menswordende geest die was, is & 'zal zijn' in ontwikkeling,
in 't proces van verwoording & verwerkelijking.
Vandaar ook de herhaalde getuigenissen van wat dit teweegbracht & -brengt.
Gelukkige THOMAS! die nu JC erkent, en bemint. Zo even wilde hy niet geloven, nu belijd hy den Heiland,
en noemt hem ZIJNEN "G d"! Dat is alles, wat een Gelovige onderscheid van den "G dloozen", dat 'g d' nu
ZIJN G D zy? Wat is G d [voor my], zo hy niet is MIJN G d, zeide met recht en nadruk een oud Kerkleeraar
der eerste Christenheid: want als G d iemants G d is, zo is hy niet alleen maar zijn SCHEPPER & ONDER-HOUDER, maar ook zijn HEILIGMAKER, RECHTVAARDIGMAKER, LEVENDIGMAKER!
G d is, gelijk de mond der waarheid leert, geen G d van DOODEN, maar van LEVENDEN, zo roept dan de gelovige ziel, niet door godloos misbruik van 's Heeren naam, MIJN HEER, & MIJN G D! maar door een
overtuigd gemoed, dat 'er buiten hem geen troost, noch heil te vinden zy.
WIEN HEB IK NEVENS U IN DEN HEMEL? zegt de gelovige: NEVENS U LUST MY OOK NIETS OP AARDE;
BEZWIJKT MIJN VLEESCH EN MIJN HART, ZO IS G D DE ROTSSTEEN MIJN HARTEN,
EN MIJN DEEL IN EEUWIGHEID.
Hoe wonderkrachtig is het geloof!
Thomas
heeft nu
alle twijfelmoedigheid, alle
waanwijsheid, alle onverzetlijkheid afgelegt, en roept, MIJN
HEERE, & MIJN G D! Hy verandert van taal, maar nog meer van gemoed, en wil met hartgrondig berouw zeggen: menschlievende Yehosjoea, die my door uw zoenbloed verlost, en dier gekocht hebt, ik heb
gezondigt: mijn G D, die my begenadigt, en rukt uit de klauwen des Satans, ik heb tegen u, tegen u,
alleen misdaan: ik ben niet waardig, uw Discipel genaamd te wezen; ik heb den grond der zaligheid
gelochent, ik heb niet willen geloven, ik heb u, en uwen heiligen Engelen, en uwen trouwen Kruisgezanten
niet willen vertrouwen, ik heb u verlaten, ik ben afgedwaald, ik liep ten verderve, en gy, gy O HEERE! die
my niet van nooden had, gy O G D, die my zoud konnen verstoten, gy komt my voor in uwe grondlooze
barmhertigheid, gy red my van 't verderf, gy vergunt my nog
onder uw volk, & heilboden getelt te worden,
gy achtervolgt my met
uwe onverdiende
genade.
O mijn HEERE,
hoe zal ik u genoeg konnen loven!
o mijn G D, hoe zal ik deeze barmhertigheid
genoegzaam beantwoorden! o HEERE bescherm my! o G D
behoed my voor de listen des Satans,
voor de weereld & voor
mijn bedrieglijk
hart!
En nu
moet ik als de wiedewip
op de fiets stappen om naar 't Sint Jansdal@Harderwijk te gaan:
even wat bloed prikken voor de hartspecialist op maandagmiddag
die dan ook graag de lijst met m'n
zeven medicijnen
wil bekijken.
Ook dat hoort erbij?
Tot straks
[of later]!
18 sep 2009 - bewerkt op 18 sep 2009
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 11 apr 2026 Omdat David nooit één van zijn zonen officieel als
- O 11 apr 2026 Minder succesvol was Dawied in zijn pogingen oude
- O 11 apr 2026 15 Dawiedewiedewieds Residentie Chevron lag nog té
- O 11 apr 2026 In ‘n beslissende slag i/d heuvels van Gilboa werd
- O 10 apr 2026 ACHIMELECH, DE HOGEPRIESTER
- O 10 apr 2026 Achterwerk vprogids: bereid je voor op een … nood-
- O 10 apr 2026 millennia eeuwen decennia zijn als sneeuw voor de
- O 10 apr 2026 Aanvankelijk gedroeg SaulSja’oel zich nog wel als
- O 09 apr 2026 De Bindende Kracht van ‘t Geloof in YaHWeH was dus
- O 09 apr 2026 Nog maar amper 3 millennia geleden was
- O 09 apr 2026 Datgene waar ‘t blijkbaar in evolutie om draait is
- O 08 apr 2026 14 ‘Als ik ‘n woord nèt níet begrijp, begeef ik me
- O 08 apr 2026 13 Kana’an was als vanouds verdeeld in tientallen
- O 08 apr 2026 12 In de loop der jaren (eeuwen/millennia) werd ’t
- O 08 apr 2026 11 ‘t Zuidwestelijk van Kanaän gelegen AeGYPTe