De Codex Sinaïticus {burning bushes @ wild places}

't Leukst
aan tijdreizen
naar andere plaatsen & momenten
is dat 't je herinnering eraan opfrist:
je ziet als 't ware bij wijze van spreken & schrijven
't toen & daar door de ogen van nu & hier.

We gingen gewoon
lopend de Sinaï in ten zuiden van Eilat
heen & weer naar Santa Katharina, de Berg v/d Wetgeving,
't klooster met de nog (over)levende brandende braamstruik & langs de kusten van de Rode Zee
& de Dode Zee, de Zee van Tiberias @ Galilea, Ginossar, Natseret, Kana, Kfar Nachum, langs de Yardeen,
Chermon, Levanon, Syria, Urdun & 't oeroude Petra of Sela & Elji, kust,
vlaktes, heuvels, bergen, ruïnes, versterkingen, mensen
uit de hele wereld, planten, dieren & verhalen!!

Maar daar hebben we 't
al eerder & vaker over gehad:
in de tweede helft van de jaren zestig
kon je nog onbekommerd heen & weer lif-ten & lopen
van de lage landen aan de Suydersee naar de kusten van west & oost India,
de voeten van de Himalayas
t/m Mount Fuji
...

Alles
was in principe
ongeveer 'hetzelfde' als nu,
maar wel totaal anders qua grenzen,
opperhoofden, techniek & allerhande nieuwigheden!

Santa Catharina was wel een van de meest afgelegen plekjes,
net als Avdat & Petra: bij toeval kom je er verzeild & wilt nu toch nog wat meer
ervan weten met de beelden van toen in je achterhoofd? Eerst iets zelf beleven & dan proberen
om het beter te kunnen begrijpen!

(BK) De codex Sinaïticus
uit de 4de eeuw bekleedt 'n uitzondering
waar 't gaat om de reconstructie v/d bijbelse tekst v/h NOT:
't nieuwe 'niet oude' testament? Misschien was 't wel één v/d 50 bijbels
die keizer Constantijn in 330 officieel liet vervaardigen na de formele inwij-ding van Constantinopel!?

Één v/d spannendste hoofdstukken uit de moderne wetenschapsgeschiedenis beschrijft de omstandigheden
rond de ontdekking v/d codex Sinaïticus & de verwikkelingen rond de eigendomsrechten van deze opzienbarende vondst.

Centraal in dit bizarre verhaal staat 'n bijbelwetenschapper uit Leipzig, Konstantin von Tischendorf (1815-1874):
hij was één v/d belangrijkste geleerden v/d 19e eeuw & door Europese koningshuizen overladen met eerbetoon voor z'n wetenschappelijke prestaties. Of was hij eigenlijk 'n dief & 'n bedrieger? KvT heeft zich i/d 19e eeuw als geen ander ingezet om systematisch universiteits- & kloosterbibliotheken te doorzoeken
op verborgen literaire schatten.

't Ging
hem vooral
om Griekse handschriften
die nog niet gebruikt waren bij de reconstructie v/d bijbelse tekst v/h NOT.
Z'n eerste wetenschappelijke roem verwierf hij i/d Nationale Bibliotheek van Parijs met z'n onderzoek
naar de Codex Ephraemi Rescriptus. De perkament bladen van dit oude bijbelhandschrift waren bij gebrek aan schrijfmateriaal schoongespoeld & opnieuw beschre-ven met 't werk v/d Syrische kerkvader Ephraem & waar talrijke geleerden vóór hem gefaald hadden, slaagde KvT erin om de oorspron-lelijke bijbeltekst bloot te leggen & te ontcijferen. Na dit wetenschappelijk pionierswerk
begaf hij zich in 1844 - nog geen 30 jaar oud - in de Sinaïwoestijn & 't Sint Catharinaklooster
aan de voet v/d berg Sinaï, dat door economisch & politiek moeilijke omstandigheden
z'n be-tekenis als centrum van geleerdheid allang had verloren & de monniken
waren door hun gebrekkige kennis v/h Grieks niet meer in staat
om de schatten die in hun kloosterbibliotheek bewaard werden
op de juiste waarde te schatten & gingen uiterst slordig met
de kostbare boeken om. Fragmenten van waardevolle
handschriften lagen achteloos verspreid
op de planken of waren verwerkt
tot boekomslag
...

In
'n prullenmand
naast de haard{!}
ontdekte KvT 129 vellen
van 'n prachtig perkamenten handschrift
dat grote delen bevatte v/h Griekse Ou-de Testament: de monniken gebruikten de
in hun ogen onbelangrijke (want onleesbare) vellen
vooral voor 't aanmaken v/h haardvuur
en ze hadden naar
eigen zeggen al
twee ladingen
opgestookt.

KvT
zag aan
't schriftbeeld meteen
dat 't moest gaan om delen
van 'n waar-devol bijbelhandschrift
uit de vierde
eeuw.

Tegelijkertijd
hoopte hij dat
deze Griekse codex
naast 't OT ook 't NOT bevatte:
de monniken schonken hem royaal 43 van
deze vellen die vandaag de dag nog
steeds i/d universiteitsbibliotheek
van Leipzig
liggen.

De rest
bleef in 't klooster middenin
de Sinaïwoestijn aan de voet v/d berg waar
Mosjeh z'n 10 geboden kreeg
zoals 't verhaal gaat
met veel donder
ende bliksem
...