Heel
de wereld
hangt aan elkaar
van oud & nieuw, al
minstens 'n paar miljoen jaar afhankelijk van
hoe je 't bekijkt! Wat gebeurde er nu als iemand 't
niet langer meer kon volhouden in een van die talloze
old-time religions & zelf maar weer eens [met alle risico's vandien]
op ontdekkingstocht ging?
Eigenlijk
is dat de positie
van ieder van ons:
vroeger of later verlaten we allemaal
de vaderbal & moederschoot: ieder van ons allen
is uniek, hoogstmerkwaardig, afwijkend, mannelijker/vrouwelijker,
kinderlijker/[on]volwassener, dikker/dunner, langer/korter, slimmer/dommer,
conformistischer & vrijdenkender op z'n eigen wijze & zoiets blijft gevolgen hebben
gedurende je hele korter of iets langer leven als
ontdekkingsreiziger & kind
van 'g d'?
"G d"
is dan
de 'naam'
die we geven aan
't totaal & de kern van
'alles wat er was, is & zal zijn'!!
Nieuwe stijlen van zingeving, 'autonoom-
reflexief', zijn zo oud als de mensheid: daar komen we uit voort.
In zo'n sterk rationele & individualistische fase kunnen 'gelovigen' in wat dan ook
uitgroeien tot rastwijfelaars die zich niet zomaar in de traditie willen blijven voegen,
maar boordevol zitten met kritische vragen.
Vaak gaat dat met de nodige heftigheid gepaard
en voltrekt zich in hun geloof een ware beeldenstorm of
iets dergelijks die alles overhoop kan gooien & neigt
tot steeds drastischer maatregels
& omverwerping
...
Allerlei zekerheden
gaan dan op de helling.
Vaak weten we wel wat we niet
[meer] geloven, maar niet waar
we nog wel voor staan: zoiets kan al
op heel jonge leeftijd aanvangen en doorgaan tot in hoge ouderdom.
Twijfel is hier dan veel meer als 'n bromvlieg die continu op hinderlijke wijze om je hoofd zoemt
& menigeen raakt in dat soort van fases zijn 'oude' geloof dan ook helemaal kwijt. Dat
lijkt tijdelijk of gebeurt niet wanneer deze kritische fases een nieuwer integratie
volgt in de 'verbindende' geloofsstijl. In wat vaak is omschreven als 'n 'tweede
naiviteit' reiken geloof & twijfel, verstand en gevoel elkaar de hand. Innerlijk
groeit er dan nieuwe ruimte voor verwondering & mysterie. Ook hoort bij
deze fase een gezonder zelfrelativering die hand in hand gaat
met 'n opener houding ten aanzien van wie anders [of niet]
zeggen te geloven [in wat dan ook]!?
Twijfel krijgt hier dan weer
de gedaante van 'n mug
die je af en toe lelijk uit
jouw slaap kan houden
of je met 'n paar jeuk~
bulten o.i.d.
achterlaat
...
Maar
daar valt
nu voortaan meestal
best wel goed mee te leven!
In de regel zijn deze 'moderner' gelovigen
veel sterker betrokken bij kerk/partij/geloof dan de nuchtere, autonome twijfelaars?
Vanaf die allereerste gebruikte stokken en stenen tot en met de allerlaatste voetbalwedstrijden
[& alles wat daartussen zit] zijn we nu eenmaal al onderverdeeld in diverse uiteenlopende groepen
die op eigen wijze kunnen bijdragen aan de nog onbekende resultaten: dat is nu
eenmaal de aard van 't beestje, beperking & voordeel van menszijn
tussen achilleshielen &
onze hersencellen?
Anyway,
have a nice day, maak er
maar weer eens wat van en
tell us all about it if
you really want
to do
so
...
