de ark & aanverwante elektrische reli~ontladingen?

Tijdens z'n verblijf op de Wartburg vertaalde ML i/d korte tijd tussen december 1521 & maart 1522 eerst 't NOT in 't Duits, dat enkele maanden later als zogenaamd 'Septembertestament' op de markt kwam. Daarbij kon hij gebruikmaken v/d allereerste gedrukte uitgave v/h Griekse NOT die in 1516 in Basel was gepubliceerd door de humanist Erasmus van Rotjeknor. Dat werk was gebaseerd op handschrif-ten uit de 12de & de 13de eeuw. 't Werd in allerijl tot stand gebracht & om economische redenen overhaast op de markt gebracht om 'n uitgave v/h Griekse NOT in Spanje voor te zijn. Die lag al wel bij de drukker, maar wachtte nog op officiële kerkelijke toestemming tot publicatie. De uitgave van Erasmus had bij 't verschijnen nog niet 't niveau van tekstreconstructie dat in die tijd wetenschappelijk al wel mogelijk was geweest. 't Feit dat wij vandaag de myDidag 'n betrouwbaarder Griekse tekst v/h NOT hebben als basis voor onze eigen bijbelvertalingen, is te danken aan sensationele handschriften v/d nieuwe tijd, waaronder niet i/d laatste plaats de ontdekking v/d Codex Sinaïticus door Konstantin von Tischendorf. Samen met de Codex Vaticanus heeft de Codex Sinaïticus onze kennis v/d oorspronkelijke tekst v/h NOT op enkele plaatsen op ronduit revolutionaire wijze verrijkt. Twee voorbeeldjes maken dit veel duidelijker. Enerzijds leidden deze codices tot 't inzicht dat Marcos 16:9-20 uit 'n latere periode stamt & 'n toevoeging is op 't euangelie van Marcos. Anderzijds is ge-bleken dat 't verhaal dat begint aan 't slot van Yochanan 7 ~ over Yesjoe & de echtbreekster ~ geen oorspronkelijk deel v/h 4de euan-gelie is. Beide passages zijn namelijk nòch i/d Codex Sinaïticus, nòch i/d Codex Vaticanus te vinden. Ze zijn dus naderhand door de latere kopiisten v/d bijbel aan de desbetreffende euangelies toegevoegd. Op 't spannende ontdekkingsverhaal v/d Codex Sinaïticus volgde nog 'n minstens zo spannend meningsverschl over de eigendomsrechten. KvT zelf heeft tot aan z'n dood in december 1874 op vriendschappe-lijke voet gestaan met de monniken v/d Sinaï, maar al aan 't eind v/d 19de eeuw werden in 't Santa Catharinaklooster de eerste kiemen gelegd voor de legende v/d diefstal v/d Codex Sinaïticus door KvT. Deze bewering heeft hier & daar her & der zelfs ook in wetenschappe-lijke literatuur ingang gevonden. Toen de Sinaïticus in 1933 uit de USSR in London arriveerde, deed de toenmalige abt v/d Sinaï (die te-vens aartsbisschop was) per telegraaf aanspraak op 't bezit ervan gelden. Tot op de myDidag van vandaag eisen de monniken v/d Sinaï hun codex terug & beweren zij dat de British Library onrechtmatig verworven bezittingen tussen z'n muren herbergt. Als bewijs voor de vermeende diefstal geldt voor de monniken 't reeds eerder vermelde ontvangstbewijs uit 1859, waarin KvT zich verplicht tot teruggave v/d geleende codex. Daarbij wordt gemakshalve echter verzwegen dat met de van meet af aan beoogde schenking aan de tsaar de verplichting voor KvT om dit handschrift terug te geven was komen te vervallen. Er bestaat inderdaad 'n schenkingsacte van 18 november 1869, ondertekend door de abt v/d Sinaï & verschillende medebroeders v/h klooster. Dit document toont zonder twijfel aan dat de Codex Sinaïticus destijds rechtmatig in 't bezit v/d Russische regering was overgegaan. Als tegenprestatie heeft men vanuit Rusland 'n royaal geldbedrag van 9000 roebel aan 't Santa Catharinaklooster doen toekomen. De eigendomsrechten & -aanspraken v/d monniken & de zware beschuldigingen aan 't adres van KvT missen dan ook iedere basis. Nu nog zien op de oeroude 'ark des verbonds' echt in Ethiopia verborgen wordt gehouden voor meer dan 2500 jaar? Of zoiets dergelijks als 'ding', 'gedicht' en/of "merkwaardige uitleg van 'Iets'"?!!!!