en een vijand van elke vorm van gerechtigheid.
dus ...
Deze vloekspreuken
vormen de keerzijde
van de goede woorden
waarmee Petrus & Paulus ook nogal eens
mensen in Handelingen zegenen
& genezen?!
In beide gevallen
blijkt er [schijnbaar/blijkbaar]
iets van de waarheid en de kracht van hun optreden
en van hun 'goddelijke roeping' & "zending": door genezingen
EN
door vloekspreuken
die [o.a.?]
dood en blindheid oproepen,
legitimeren zij zich als
'dienaren van God'
& bewegen ze mensen tot geloof?!
De reactie in Handelingen 5:11,
na de dood van Ananias & Saffira, is: 'De hele gemeente en allen die hiervan hoorden,
werden door grote schrik bevangen!
Maar in Handelingen 13:12 lezen we
als reactie op Paulus'
vloekspreuk: "
Toen de landvoogd zag,
wat er gebeurd was,
kwam hij tot geloof,
zeer getroffen door de leer
des Heren!"
We vinden zo'n vloekspreuk
maar twee keer
in 't boek Handelingen
en veel vaker juist goede woorden
en zegeningen waardoor mensen genezen worden en 'tot geloof komen'?
Het neemt niet weg dat deze gewelddadige mydiverhalen er ook in staan!
Ik hou het voorlopig nog maar even op de beruchte/beroemde
'midden-oosterse overdrijving':
heetgebakerde woestijnvolkstammen
die al vele eeuwen lang gewoon zijn om
in onze ogen en oren nogal kleurrijke {overdreven} taal te gebruiken
vol van allerlei overdreven zegeningen
en heftige vervloekingen.
Salaam aleikoem & aleichem sjaloom, maar onder-
tussen! Omarmingen & zoenpartijen,
heftige betuigingen van aanhankelijkheid &
verderfelijkheid a la Saddamn Woestijn
& alle voorgaande uebervet machtige
potentaten met snorren & baarden,
scepters & 'herdersstaven',
kronen & tronen,
legioenen
engelenscharen, donder
& bliksem &
wat allemaal
niet!
Als
je dat
allemaal [al die
oud- & nieuwtestamentische
mydiverhaaltjes] letterlijk gaat nemen,
dan is het einde zoek
aan gezegen & vervloek,
goedheid & verdoeming?
Om 'iets' duidelijk te proberen te
maken, is men dus blijkbaar
in staat om de
heftigste woorden en
beelden te
gebruiken
...









~@~