Dag 1

Lief Dagboek,

Vandaag begon mijn dag vrij somber, voelde me alleen en had gewoon weg mijn dag niet. Opstaan was eigenlijk al teveel moeite, maar het moet. Als eerst doe ik ochtends mijn dagelijkse routine, stap uit bed, kijk in de spiegel en zie een slaperig somber gezicht. Dat gaan we even opfleuren, ik kleed me aan en gooi wat charmante make up op mijn gezicht. Ja zo kunnen we de dag weer door. Vorig jaar had ik mij opgegeven om collecte te lopen voor het NSGK, het gehandicapte kind. Mijn motivatie daarvoor komt vanuit mijn werk. Bij ons in het bedrijf hebben wij Bjorn lopen, dit is een verstandelijk gehandicapte jongeman van 27 die mijn dag dagelijks opfleurt mijn zijn blije glimlach en zijn dagelijkse openingszinnen zoals; Goedemorgen gekke Tessa of Daar is ze weer, mijn lieverd! Heerlijk als zo een lieve jongen je begin van je werkdag begroet. Ik besloot dus daar iets voor te willen doen, de gehandicapte kinderen.

Mijn schoonzus plaatste op Facebook een link met daarin het verzoek dat er mensen werden gezocht om Collecte te lopen voor NSGK. Geen moment getwijfeld en meteen opgegeven. Maar tot mijn grote verbazing kreeg ik dit jaar weer de bus aan mijn deur te hangen, niet wetend dat je daar ieder jaar voor loopt. Op dit moment had ik geen tijd en vooral geen zin om te lopen. Wat vrij egoïstisch is, vind ik zelf. Dus raapte vanmorgen mezelf bij elkaar en ging de straten door. Tot mijn grote verbazen waren er voldoende mensen thuis. Toen ik thuis kwam, besloot ik om te beginnen aan een dagboek. Lekker van me afschrijven klonk mij goed in de oren. Zo rond 11 uur begon ik te typen, voor ik het wist was het alweer 11:45 en moest snel opstappen om naar mijn werk te gaan.

Mijn werkdag ging vrij snel, jammer genoeg was Frans weer aanwezig en was in een pest bij. Op al mijn vragen of verzoeken kreeg ik zinloze antwoorden en wilde maar niet meewerken aan de dingen waar hij altijd aan mee zou moeten werken. Erg frustrerend weer. Rond 4 uur werd ik al enigs lui en de laatste 2 uur zijn dan vrij lang, de laatste tijd gaat het altijd zo.. iedere dag weer. Kort dagje zou je denken van 12 tot 6. Maar helaas kunnen die uren zich flink rekken tot een gevoel van uren. Eindelijk was het dan 6 uur...

Op donderdag eet mijn partner altijd met 2 vrienden, ze koken om de beurt, iedere week weer. Dit is er bij ingeslopen toen ik nog iedere donderdag werkte bij het bedrijf. Nu ben ik tegenwoordig vrij op donderdagavond en eet ik vaak bij Greet en haar man. Mijn partner vroeg vanmorgen of we deze avond niet samen konden koken voor de vrienden. Ik zag dat wel zitten en zo doende haalde ik alle ingrediënten voor andijvie stampot. Één van de vrienden had afgezegd, dus vroeg Greet om mee te eten, haar man had avonddienst. Heerlijk samen staan koken met mijn lieverd. Het diner was meer dan gezellig. Daarna plofte we op de bank en Greet ging naar huis om de kleine op bed te leggen. Ik zou even blijven zitten om daarna weer naar Greet te gaan als ze klaar was met de kleine man op bed te leggen. Zo doende ging ik zo een 30 minuutjes later richting Greet, zij woont een straat voor me. Lekker makkelijk. We gingen onder de veranda zitten met ons potje skipbo. 3 potjes gespeeld en helaas 2-1 verloren..

Mijn dag was niet bijzonder maar wel gezellig!


Geluksopdracht voor morgen:

Nee zeggen op vragen en dingen waar ik geen zin in heb