Dader huiselijk geweld

Tis niet dat ik trots op mijzelf ben. Niet om wie ik was niet om wie ik ben.
Maar jij zelf na al die jaren zelfs na de laatste anderhalf jaar. Weet mij zo vaak een spiegel voor te houden. Zo vaak te herinneren aan wie ik was. Een wandelende rode vlag. Mijn boosheid iets waar ik inmiddels al jaren aan werk binnen therapie was nog zoveel erger dan ik mij herinneren kan. Zoveel meer de dreigende explosie. Ik heb volledige kasten in elkaar geslagen en ben veels te boos geweest.
Veel voorbeelden staan mij niet meer bij (waarschijnlijk omdat het te normaal was) maar zijn zonder enig twijfel waar. Soms loop ik er dagen of weken over na te denken.
Ik zou willen dat ik kon zeggen dat jij de laatste was die er last van heeft gehad maar ik weet dat het niet zo is. Die na jou had er ook last van.

Daarna een die er geen last van heeft gehad. En helaas ben ik bij de laatste te boos geweest in mijn machteloosheid. Niet dat ik daar fysiek achtessief of dreigend ben geweest. Maar simpelweg wel "te" boos.

Ik wil niets goedpraten. Snap soms niet eens dat je iets met mij te maken wilt hebben.
Door jou ben ik mijzelf gaan zien als dader. Best comisch van de laatste jaren van vechten tegen valse beschuldigingen.

Ik wilde al niet meer zijn wie ik was. Wilde al geen boze vader zijn. Werkte ik al aan.
Maar door jou wil ik beter zijn.
Het liefst zelfs goed genoeg.
09 mei 2026 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Dead-poet
Dead-poet, man, 37 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende