CueQ134 'Maar Méésterès ...' begòn ze.

"ZWIJG!" schreeuwde ik. "GÉÉN WÓÓRD MEER! DÓE WÀT ÌK ZÈG!"

Ik keerde haar de rug toe en liep sidderend terug naar mijn tent! Wàt hàd ìk gedáán?

Ik wìst héél go(e)d dàt víjf KRÚIKEN VÒL, bìnnen de PÁÁR ÚÚR die Hágàr nòg rèstten,
Zèlfs voor een Stèrke, Kèrngezònde Vróuw een vrijwel ònmógelijke òpgave was! Wàt wìlde ìk van háár?

Ik ging uitgeput op mijn bed liggen: 't drong tot me door dat mijn geest verward was, dat ik mijn gevoelens niet meer baas kon,
maar dat besef híelp me níet! Mijn razernij kreeg ik er níet mee tot bedáren, ik híjgde vuur, de stoom kwam uit mijn neus!

Ik hóórde dat Hágàr kreunend de eerste kruik voor mijn tent zette, maar ik voelde geen sprankje medelijden! "SCHIET ÒP, MÈNS!" zo schreeuwde ik tegen haar. "ÒF WÌL JÍJ MÍJN STÒK SOMS VOELEN?"

Ik voelde een heftige afkeer van mijn eigen stemgeluid en ik kon me niet voorstellen dat er nòg íemand òp dé wéreld wàs díe van míj híeld. "HAGAR!" sìste ik. "JÌJ HEBT EEN HÈKS VAN MIJ GEMAAKT! ÌK ZÀL JOU LÉREN!"

Wáár kwàm dìt gìf vandáán dat mijn hàrt tot een slàngenkuil gemáákt had? Tóen wìst ìk Hèt níet, nú wéét ik Hèt níet! Ik hàd zèlf het gìf gebrouwen waarvan mijn géést dóódzíek werd:
dé JALOEZÍE.

21 nov 2014 - bewerkt op 22 nov 2014 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende