Cue146Q147 Avraham wàchtte zwíjgend àf ~~~~~~~~~~~


ÀLSÒF
HÍJ TÒCH
NOG ÉÉN ÒF
ÀNDERE ÒNÁÁNGENAME ÒPDRACHT VERWÀCHTTE
EN ÓÓK ÌK HÍELD MÍJN ADEM ÌN: ÌK, SARAÏ, ZOU ME NÍET ÌN MÍJN LÌCHAAM
LÁTEN SNÍJDEN, DÓÓR NÍEMAND NÍET! ÌK STOND KLÁÁR OM MEZÈLF 'T LEVEN TE BENÉNEN?!
MAAR 'T BLEEF stìl. Avraham draaide zich òm en ik zàg de òngelóvige úitdrùkking op zíjn gezicht!
De GÓDEN bléven éten! Híj háástte zich naar z'n tènt & zei: "SARA, VLÙG, DRÍE SCHÉPEL FÍJN MÉÉL!
MÁÁK DÉÉG EN BÀK BRÓÓD!" DÁÁRNÁ snèlde hij naar zijn kùdde, zòcht 'n móói kàlf uit dat er màls úitzag,
en gaf dàt aan 'n KNÈCHT, die 't ònmìddellijk kláármaakte! Hij haalde bóter en mèlk, nàm 't gebraden kàlf èn
ZÈTTE dàt àlles aan zijn gàsten vóór! Terwijl zíj áten,
blééf hij bij hen staan
ÒNDER de bóóm.

"WÁÁR IS SARA, UW VROUW?"
vroegen ze hèm. 'Dáár ìn de tènt!' antwoordde hij. Tóen zei één van die goden:
"IK KÒM OVER PRECIES EEN JÁÁR BIJ U TERÙG EN DÀN ZÀL UW VROUW SARA EEN ZÓÓN HEBBEN!" Ik, Saraï, sloeg mijn hànd
voor m'n mònd: Avraham was al 99 jaar geweest & ÌK ongeveer 75, precíes wéét ik het níet! Kùnt u zich vóórstellen dàt ík
met móeite mijn làchen kòn houden? Maar ik had me voorgenomen dat níemand meer nog íets bemèrken zou
van MÍJN òpstàndigheid, spòt òf òngeloof en ik klèmde m'n káken al dus stíjf òp èlkáár!

Tóen vroeg één van die drie GÓDEN: "WÁÁRÒM LÀCHT SARA?"

ÌK SCHRÒK me wézenloos, omdat ik DÀCHT dat de goden dwàrs dóór me héén kíjken kònden, maar tóen besèfte ik
dat zíj natuurlijk wel wìsten hóe BESPÒTTELIJK hùn belòfte wàs
èn er dááròm zeker vanúit
kònden gaan dàt ík
erom làchen
zóu?!

26 nov 2014 - bewerkt op 27 nov 2014 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende