csbp27 'wat u (jk) zegt maakt iemand bàng: ~~~~~~~
IK VRAAG ME AF OF 'T BEWUSTZIJN IN Z'N DIEPSTE DIEPTE DIE ÀNGST NIET NÓDIG HEEFT: DAT ZOU KUNNEN VERKLAREN WAAROM 'T ALTIJD WÉÉR ONDERHOUDEN & GEVOED IS DOOR GODSDIENSTEN, DIE GEACHT WORDEN 'N RUSTGEVEND TOEVLUCHTSOORD TE ZIJN?
ZIJ HOUDEN DIE ÀNGST IN STAND ÈN BELETTEN ZÓ ONS BEWUSTZIJN OM ZICHZELF TE DOORGRONDEN: ZÍJ STELLEN ZÓ HUN SCHERM VAN DE THEOLOGIE ÒP TUSSEN HET BEWUSTZIJN EN DE WERKELIJKHEID?'
JK: "DIT IS 'N ZEER DIEPGAAND ÈN UITGEBREID VRAAGSTUK: LATEN WE 'T DUS LIEVER NU MAAR EENS PROBEREN VAN ZOVEEL MO-GELIJK VERSCHILLENDE KANTEN TE BENADEREN; ÀNGST BESTAAT UIT TIJD ÈN DÈNKEN! We houden de àngst i/h léven door eraan te denken & ook door 't denken kunnen we onze vreugden instandhouden! 't Ìs 'n eenvoudige stelling: door aan 't voorwerp van onze ei-gen vreugde te denken, verlenen we aan deze vreugde iets duurzamers; datzelfde wat we ook doen bij bv. Àngst! Al Ìk bàng ben voor jou - of voor de dood of voor iets anders - dàn dènk ik aan jou òf aan de dóód & op déze wijze & die manieren houden we deze angsten ook levendiger? ÀLS we daarentegen echter plötseling tegenover de oorzaak van onze vrees staan, houdt die vrees òp? Hoe dat komt?"
JK: "IK BEDOEL DUS DE GEESTELIJKE KANT, NÍET DE VREES VOOR EEN LICHAMELIJK GEVAAR, DAT JE TRACHT TE VERMIJDEN, WAT DOODNORMAAL IS! BESCHOUW NU EENS DIE ANGST VOOR DE DOOD: het LÉVEN is bekènd, van de dood weet men niets af! Is men al bang voor 't onbekende, of liever, zijn we vooral bang om datgene te verliezen 'wat men kent'? Het is duidelijk, dat leven & dood twee aspecten zijn AN eenzelfde verschijnsel! Maar als je ophoudt òm hen als twee verschillende verschijnselente beschouwen, is er geen conflict meer!" csbp: 'kunnen we ons niet afvragen wat angst eigenlijk ìs?' jk: "angst op zichzelf bestaat niet: er bestaat alleen maar angst voor iets bepaalds!" bpcs: 'maar bestaat er niet een soort algemene vrees die fundamenteel is?'
WVV
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende