nomen door 'n legerofficier genaamd Decius & amper 'n jaar later werden 'r overal in 't rijk alweer christenen vervolgd: 't was Decius' doel om de Romeinse wereld weer te verenigen & zodoende 'n eind te maken aan de algemene onrust en bijna~anarchie van die tijd door de verering v/d traditionele heidense goden van Rome verplicht te stellen!
Hij arresteerde de hogere geestelijkheid & executeerde die: de christenen kre-gen nu opdracht om een plengoffer of ander soort van offer te brengen aan de goden van Rome; de keizer schaarde zich niet uitdrukkelijk bij de goden.
Degenen die weigerden werden terechtgesteld of in de gevangenis geworpen; degenen die akkoord gingen, kregen vervolgens een certificaat. Velen vluchtten, anderen verkregen zo'n certificaat door omkoping?
Tegenwoordig is zoiets de belastingdienst, eedaflegging e.d.?
Velen stierven de marteldood! Tertullianus, één v/d eerste kerkelijke denkers, beschouwde 't bloed v/d martelaren als 't zaad v/h geloof: die slachtoffers waren toen nog hoofdzakelijk 'geestelijken' & 'vooraanstaande leken'. De 'gewone christen' die verder niet met z'n geloof te koop liep, kreeg nog maar zelden iets te maken met al die Romeinse vervolgingen?
Decius stierf i/d zomer v/h jaar 251 bij 'n veldslag & 'r kwam 'n eind aan die vervolging. Wetenschappers vertellen ons dat 't martelaarschap i/d jaren die volgden, werd gezien als 'n Tweede Dope: ditkeer dus geen dope met water, maar door 'christenbloed'!
Alle zonden die sinds die eerste dope waren bedreven, werden door deze tweede dope nu zo 'weggewassen': sommigen verlangden naar de marteldood & zochten die dan ook openlijk.
Er kwamen weer andere vervolgingen, maar ook die slaagden er niet in om de kerk ('de Gemeenschap der heiligen'

te vernietigen: ze waren daarvoor té sporadisch & halfslachtig.
Overal in 't rijk begonnen de mensen zich nu met het christendom te verzoenen: provinciale gouverneurs gaven er al de voorkeur aan, die christenen met rust te laten; beleidslieden hadden nu meestal liever geen martelaren binnen hun grenzen ('t middel bleek schadelijker dan de kwaal!) ...
Van 303 t/m 312 onderging het christendom misschien wel de allerzwaarste & meest hardnekkige vervolging: die begon omstreeks 't twintig-ste jaar v/d regering van Diocletianus & kwam volkomen onverwacht, want die keizer stond juist bekend als 'n zeer tolerant man & had zelfs 'n christelijke vrouw.
Ieder gaat ervanuit dat de verhoging was aangesticht door de man die hij als z'n opvolger had benoemd, Galerius, een man wiens opvattingen over conformiteit uiteindelijk overtuigingskracht bleken te bezitten & in 303 werd 'r 'n verordening uitgevaardigd ~~~