constantijntjes zalig knijntje keutelde flink door


't
Mooiste aan
onze 'myditijdreizen' is
dat je zelf kunt kiezen
waar & wanneer je ermee wilt eindigen
& beginnen om onderweg van alles & nog wat
tegen te komen vol verrassingen,
met muziek & kleur~
gevoel!

Je mag dan wel
net als Job op de vuilnisbeltstortplaats van 't bestaan zitten
& je jeuk verlichten met wat oude potscherven, wilde kruiden & woeste hersenspinsels,
maar al met al verkeer je toch in de positie van wind
die waait tussen je breinkamers vol gebeurtenissen,
gewaarwordingen, vergezichten &
talloze associaties?

Ook in de jaren vijftig
van de vorige eeuw had je nog allerlei openbare stortplaatsen
op de Vale Ouwe niet ver van de grafheuvels van ooit,
langs de spoorlijn of zelfs midden
in het bos.

Het was net zoiets
als een bibliotheek of een museum
waar je van allerlei onbekende zaken kon tegenkomen:
boeken met letters & plaatjes, oude voorwerpen uit lang vervlogen tijden.
Dat proces heeft zich dus duidelijk doorgezet in al m'n zwerftochtjes:
& naderhand kun je daarom zelf kiezen waar je bent of gaat
en wat je doet
of laat?

Als Sesam openstaat
zijn schatten van alle tijden & plaatsen
daar ook aanwezig tussen 't afval, stof, steen
& stijgende dampen.

In de eerste
achttien/negentien jaar van z'n regering
[284] nam Diocletianus geen maatregelen tegen de
christenen. Zelfs onder zijn hovelingen waren christenen;
men fluisterde zelfs dat z'n vrouw & dochter
ook al christen waren.

Hijzelf was 'n edel mens,
naar men zei, die 't ernstig meende met z'n eigen godsdienst
& ook met z'n bijgelovigheden; maar hij was wel een staatsman
die het druk had met allerhande interne moeilijkheden & oorlogen aan de grenzen.
Galerius, een van zijn collega's, was echter een vijand van de christenen & in februari 303 kwam tenslotte 't edict van de vervolgingen: kerkgebouwen moesten worden
vernietigd, de schriften verbrand & christelijke ambtenaren
moesten worden gedegradeerd.

Tot dusver
waren er nog geen maatregelen genomen
tegen de christenen zelf of hun geestelijken,
tenzij zij weigerden om hun bijbel af te zweren.
Er was echter tegenstand: twee branden in 't paleis
werden aan christenen toegeschreven & er volgden spoedig nog meer edicten ~
iedereen moest nu voortaan offeren ~ en de edicten
werden uitgevoerd, weliswaar in Gallia & Brittannia ~
het gebied van Constantijns vader ~
niet met te grote gestrengheid,
maar al wel allengs veel strenger in Italia
& met ware wreedheid in het oosten;
daar hield 't pas op in 313,
ofschoon 't reeds in 308 duidelijk was geworden
dat de vervolgingen hun doel niet konden
bereiken.

Al die massamoorden
hadden de Kerk nog steeds niet helemaal uitgeroeid
[helemaal niet!]; ze hadden de leiders der Kerk wel heel verbitterd gemaakt
en ze hadden het Rijk [dat overjarige Lijk] ook al
geen enkel goed gedaan?!

Het wereldlijk bestuur
had nog steeds een rivaal:
bovendien zag iedereen nu dat het niet gelukt was om de Kerk uit te schakelen.
't Beste commentaar hierop gaf, meer dan zo'n 1000 jaar later,
'n Frans geleerde.

"Sire van 'n koning,"
zei Theodore Beza tot de Franse koning,
"'t lot der Kerk van Christus, waarvoor ik spreek, is veeleer slagen te incasseren dan ze uit te delen;
uwe doorluchtige majesteit zal zich herinneren dat 't 'n aambeeld is waarop al heel wat hamers zijn stuk-
geslagen!"
Het
enige echte
alternatief was vrede
te sluiten met de Kerk.
Dat gaat ook nu nog steeds op
in alle Arabische/Boeddhistische landen
tussen Belgia & Wallonia, Bosnia & China,
Afrikaanse & Amerikaanse landen:
verdraagzaamheid is
de enige echte ware sleutel
die past op 't menselijk hart,
zonder die key
is al ons pogen
tevergeefs.
blozen
engel
cool!
09 aug 2008 - bewerkt op 09 aug 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende