Conclusies & zingeving

PvL: Onderzoek naar bijna dood ervaringen (near death experiences) lijkt belangrijk voor onze wetenschappelijke ideeën over de relatie tussen hersenen en bewustzijn. Er zijn op dit moment nog steeds meer vragen dan antwoorden, maar gebaseerd op alle theoretische aspecten van de toch frequent gemelde ervaring van de continuïteit van ons bewustzijn zouden we serieus de mogelijkheid moeten overwegen dat de dood, net zoals de geboorte, slechts een overgang zou kunnen zijn naar een andere staat van bewustzijn. Want onze visie over de dood verandert fundamenteel door de bijna onvermijdelijke conclusie dat bij de fysieke dood het bewustzijn zou kunnen blijven voortbestaan in een andere dimensie, in een onzichtbare, immateriële wereld, waarin verleden, heden & toekomst besloten liggen.

De dood is dan slechts het einde van ons fysieke aspect. Onderzoek naar bde/nde's geeft ons níet het onomstotelijk wetenschappelijk bewijs voor deze conclusie, omdat de mensen met een bde/nde (nog) niet definitief waren overleden: zij kwamen wèl weer bij bewustzijn hoewel ze allemaal wel heel dicht bij de dood geweest zijn. En zonder een (normaal functionerend) lichaam bleken zij nog steeds in staat om 'bewuste ervaringen' te hebben. Zoals iemand mij (Pim van Lommel) na 'n BDE schreef: "Ik kan zonder mijn lichaam, maar mijn lichaam niet zonder mij!"

Bewustzijn kan dus onafhankelijk van ons lichaam ervaren worden, bij tijdelijk niet meer functionerende hersenen, & deze conclusie kan dus ons hele mensbeeld veranderen (de geschiedenis staat er ahw. boordevòl mee?), & heeft gevolgen voor allerlei actuele medische en ethische vraagstukken, zoals de zorg voor comateuze & stervende mensen, euthanasie, abortus, & ook voor de discussie over orgaan-transplantatie met jet verwijderen van organen tijdens de diagnose 'hersendood', tijdens de stervensfase, met een nog kloppend hart in een warm lichaam.