Terug naar 5000 jaar geleden met de toenmalige torens van Babel, Oer & de dichters die de verhalen van Doemoezi bespraken, die later bekendstond als Tammoez. Hij was 'n herder die de godin INANNA het hof maakte en huwde: daarna werd Doemoezi naar de wereld van de doden gebracht. Ik was zestien toen ik deze verhalen voor het eerst hoorde op de AKI @ Enschede in 'n houten barak achter 't hoofd-gebouw met uitzicht op hoge bomen & 's winters sneeuwballen gooien met de buurmeisjes uit Papoea Nieuw Guinea (1961): meeslepend!
Er zijn verschillende versies van dit verhaal: in de duidelijkste trad Doemoezi op als plaatsvervanger voor zijn vrouw die het had gewaagd om het rijk van de doden te betreden, om zo haar vrijlating te kunnen bewerkstelligen. In andere versies werd Doemoezi gevangen door de bewakers van de onderwereld. In alle verhalen wordt de dode god hevig beweend en wordt er geprobeerd hem weer levend te maken!
De gedachte dat hij inderdaad uit de dood opstond, is in de Soemerische teksten moeilijk te vinden. Hoogstwaarschijnlijk kwam ook dit verhaal voort uit de cyclus van de natuur, waarbij het frisse groen van het voorjaar sterft door de hitte in de zomermaanden. Het is dan ook duidelijk dat dit verhaal voor de Soemeriers erg belangrijk was. In veel steden werd het dus elk jaar opnieuw verteld, terwijl hun koning een symbolisch huwelijk sloot met een priesteres tijdens een ritueel dat voorspoed veilig moest stellen voor het komende jaar ...
Tijdens het derde millennium BC vestigden zich ook sjemitische volksstammen in toenemende aantallen in Babylonia: zij vermengden zich met de Soemeriers, waarbij ze hun cultuur en schrift overnamen. Vanaf 2300 BC toen SARGON van AKKAD er het eerste sjemitische rijk stichtte, begonnen zij Mesopotamia te domineren. DIT was vooral ook een tijd van hoger artistieke prestaties en waarschijnlijk eveneens 't moment waarop de Soemerische verhalen werden overgezet in de sjemitische taal die we nu Akkaddisch noemen: ook sjemitische aller-lei sjemitische teksten zijn bewaard gebleven. Deze S(j)emieten identificeerden een aantal van hun goden met die van de Soemeriers: AN stond dus zo gelijk aan EL, de hoofdgod; INANNA aan Ishtar (later Astarte/Esther e.d.); ENKI stond bekend als EA, 'n naam die ook wel 'levend' betekent; de zon en de maan werden SHAMASH (sjemesh) & SIN. Kun je nagaan hoelang, -breed & -wijd al die verhalennamen
in de diverse talen, volken, religies, politieke ideeën & sektarische belevenissen hebben doorgewerkt tot op de myDidag van vandaag ...
Zon, maan, sterren, goden, godinnen, koningen, priesters, gezalfden, verlossers, bevrijders, seizoenen in ons leven over de hele aardkloot ...
