Bvoguku42 g d zweeg lange tijd omdat hij ook moest

NADENKEN:
TENSLOTTE ZEI HIJ/ZIJ/HET:
"Dáár hèb je wèl 'n Pùnt Kayin!
'ÌK BÈN'
natúúrlijk nèrgens schùldig aan òmdàt ik 'g d' ben, maar jouw òffer wàs góedbedóeld èn ik hàd er tòch béter íets aardigs over kùnnen zèggen? Dááròm ZÀL ÌK jóu beschèrmen: àls jou nu dus ook iemand doodt DÀN ZÀL dàt zevenmaal aan HÈM gewróken worden!" 'Da's móói, líef & aardig bedóeld van U, lieve Héér,' zei K., 'maar àls ik zevenmaal gewróken móet gaan wòrden, dan BÈN ÌK wèl DÓÓD!' G d werd ongeduldig & om ervan àf te zijn zei hij:
"ÌK ZÀL 'T GÓ(E)D MET JOU MAKEN, IK ZET 'N TÉKEN OP JOUW VOORHOOFD ZODÀT NÍEMAND JOU DOODSLAAT.!"

Tóen greep Kayins rechterhand als vanzelf 'n scherpe steen & kerfde daarmee een teken in zijn huid dat bijna zijn Héle Voorhoofd in beslag nam! Toen het bloed later door Eva gestelpt was, meende zij dat het vast 'Déze Kànt BÓVEN' betekende, maar later hèb ík, Adam zèlf, van iemand vernomen dat de boodschap luidde: 'Déze ongelovige heiden is óók mijn zoon!' [In 't Verre Oosten hebben veel mensen nog tot op de myDidag van vandaag 'n grote symbolische Rode Stip op hun voorhoofd ten teken van 'goede bedoelingen' e.d.!]

Kortòm,
wìj, Adam & Éva Chaya,
waren er samen allebei kapòt van
dat we onze eerste "tweeling" op zo'n manier kwijtraakten,
& nu we alweer honderd jaar verder zijn, ik werd per slot van rekening bijna een eeuw oud,
terwijl sommige 'geluksvogels' zelfs 120 werden (?),
kàn ik ook Kayins Verháál ietwat
rustiger overdenken!
't Verbáást me dàt je met 'n g d spréken kùnt
van wie je zéker wéét dat hij/zij & 'Hèt níet Bestáát',
maar ik herinner me dat ik me nog 't méést verbaasde over G d zèlf,
die Kaïn beschermde tegen 'n denkbeeldig groot gevaar: er bestonden immers
nog geen mensen op de wereld die K. DÓDEN kònden? Althans, wij hàdden altijd de ìndrùk gehàd
dàt we alléén wáren, & 'g d' sprak dàt niet tégen?! TÒCH ìs 'r i/d lóóp van 100 jaar twijfel ontstaan!
Hield 'onze g d' íets voor ons verbòrgen, 'voor 't Lapje',
zoals hij óók 't Bestáán v/d Levensboom voor ons verbòrgen gehouden had?

Rekenen, lezen, schrijven & DÌCHTEN zijn HÀNDIG èn ze komen ons zo nu en dan
best wel van pàs, maar 'n goed humeur, humor, geduld,
mededeelzaamheid & behulpzaamheid
zijn ook lang niet mìs!


Er ontstond méér
onder zòn, máán & sterren dan we óóit
voor mogelijk gehouden hadden?
Boeiend blíjft
't sowieso
~~~~~~!
31 okt 2014 - bewerkt op 01 nov 2014 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende