Bvoguku41 hij zat als verdoofd naast het lichaam ~

VAN ZIJN JONGERE BROER, ZONDER TE WETEN WÀT HÍJ MOEST DÓEN! TOEN HIJ DAAR URENLANG GEZETEN HAD EN HET LEVEN NU ZO AL WEER LANGZAAM IN HEM TERUGKEERDE, KWAM ER EEN VREEMDE GEDACHTE IN HEM ÒP? HIJ WIST NIET WAAROM, MAAR HIJ WILDE DE DOOD AAN HET OOG ONTTREKKEN! HIJ WILDE ABEL VERBERGEN ZODAT NIEMAND ZIJN LÍJK ZOU ZÍEN? HIJ GROEF 'N kuil èn legde Ábèls lichaam erin: toen bedekte hij het met stenen van diens eigen altaar! Toen er van Abel níets meer te zíen was, klonk er 'n STÈM die zei: "WÁÁR ÌS ÀBÈL, JOUW BROER?" Kayin bàlde z'n vúisten èn ríep: "Nú wèl, hè? Nu ik níet méér in U GELÓÓF, spreekt u mij áán. Té LÁÁT!" "Maar om op mijn vraag terug te komen," zei god, want hij (zij/het) was 't, 'wáár ìs ÀBÈL jóuw bróer?" 'Hóe móet ÌK dàt WÉTEN,' gròmde Kaïn. 'Bèn ÌK soms nòg stééds zíjn òppas? Volgens HÈM was júist Ú dàt!' "Wàt hèb JÍJ gedáán Kayin?" vroeg g d! "HÓÓR JE NIET DAT HET BLOED VAN JE JONGERE BROER VANUIT DE AARDE NAAR MÍJ SCHRÉÉUW?" 'Míjn óren stáán wíjd ópen,' zei Kaïn, 'maar ÌK hóór àlléén de schapen blaten & de geiten mekkeren!' "JÍJ HÈBT HÈM GEDÓÓD," zei g d! 'Ú hebt HÈM ùw Zóón genoemd èn HÈM níet beschèrmd,' zei K. TÓEN WERD G D PAS ÈCHT GO(E)D NÍJDIG! "Jíj bènt VERVLÓEKT!" bùlderde het: "GÁ WÈG VAN DEZE PLÈK WAAR DE ÁÁRDE HAAR MÒND ÓPENGESPÈRD HEEFT OM 'T BLOED VAN JOUW BROER TE KÙNNEN ÒNTVÀNGEN, HET BLÓED DAT JÍJ VERGÓTEN HEBT! En àls JÍJ TÒCH híer mocht blíjven DÀN ZÀL ÌK ervoor zòrgen dàt jóuw Lànd nìets meer òpbrengt, want ÌK BÈN tégen làndbouw: dááròm nàm ik díe smàlle kórenschóóf van jóu níet áán! De mènsch móet met schápen èn géiten over de Héle Wéreld gáán èn zó blíjven ròndtrèkken èn zich nèrgens vóórgóed vèstigen! Dólend èn dwálend zùl JÍJ VÓÓRTÁÁN ÓVER de áárd gáán òmdàt dìt blijkbaar jouw lust & leven is?!" KAYIN ZWEEG LANGE TIJD OMDAT HIJ MÓEST NADENKEN. Tóen zei hij: 'Ik hèb geoffeerd & geoffreerd, maar ú zei níets! Mijn jongere broer vernéderde mij met ùw náám! ÌK slóeg HÈM, maar ik wìst níet dàt 'n mèns van één ènkele klàp kan stèrven! Ú wàs nèrgens te bekènnen tóen ÌK HÈM slóeg: dááròm vìnd ÌK díe stràf véél té zwáár. Àls ÌK òver de Áárde móet blijven dwa-len èn 'r behàlve m'n óuders TÒCH nòg méér mènsen ÓVER déze áárdklóót ròndlópen, DÀN ZÙLLEN zíj zé zèggen: "DÍE MÀN HÉÉFT GÉÊN GÒD: díe sláán we doodgewoon DÓÓD!"'