Bvoguku36 er gebeurde díe dag verder níets, maar ~
ER
GROEIDE EEN
DIEPE HAAT TÙSSEN
DE TWEE BROERS, ÒNZE
ZÓNEN: EVA ÈN ÌK ZÁGEN HET MÀCHTELOOS AAN;
IK WÉÉT NOG DÀT KAYIN OP EEN DAG TEGEN ONS ZEI:
"Ú hàd natuurlijk éérst van die Lévensbóóm éten móeten, DÁÁRNÁ pas van de boom van de Kènnis,
WÀNT nú wàcht ons àlléén nog maar de DÓÓD èn dàt schijnt níet léuk te zijn!"
ÓÓK TÓEN STONDEN WE WEER MACHTELOOS MET DE MOND VOL TANDEN EN EEN RADELOOS HOOFD VOL ONMACHT EN SPIJT?!
'We wìsten niet dàt er een Lévensbóóm bestònd,' zei Eva.
'Want we hàdden géén Kènnis,' zei ik.
Dàt wàs wáár,
èn TÒCH wìsten we
dàt we éérst ònderzoek hàdden móeten doen vóór we tot de dáád overgingen!?
We stònden door ons roekeloze gedrag bij onze kìnderen in het kríjt! Kayin had geleerd om zaden te planten en op die manier meer voedsel te kweken. Híj òntdèkte 'n gràssoort waarvan de zaden eetbaar waren èn waarvan je brood bakken kon. Híj bewèrkte 't Lànd.
Z'n schouders waren brééd, de spieren lagen als dikke koorden over z'n armen, z'n benen leken als bomen uit de grond te groeien!
ÌK Gìng Mèt HÈM Méé Hèt Vèld Ìn & probeerde hem te helpen, maar ÌK was dat harde werk niet gewoon & aan 't eind v/d dàg deden àl m'n spieren pìjn. Tòch was ik líever bíj Kayin dan bij Abel,
de zoon van wie ik begon te vervreemden?
Híj trok met zijn schapen sòms dwàrs dóór Kayins vèlden en riep: "DÓÓD AAN DE GÒDDELÓZEN!"
Dàn pakte Kayin z'n schoffel & rende HÉBEL achterna!
'Kòm híer!' schreeuwde hij, 'dan krijg je 'n ràm voor je vrome ròtkòp!'
Abel ging er als een háás vandoor.
De schapen, die opeens hun herder kwijtraakten, rènden in
paníek àlle kànten op, maar groepeerden
zich weer, wanneer Abel zich
in veiligheid gebracht had
& kunstig op
z'n vingers
floot!
GROEIDE EEN
DIEPE HAAT TÙSSEN
DE TWEE BROERS, ÒNZE
ZÓNEN: EVA ÈN ÌK ZÁGEN HET MÀCHTELOOS AAN;
IK WÉÉT NOG DÀT KAYIN OP EEN DAG TEGEN ONS ZEI:
"Ú hàd natuurlijk éérst van die Lévensbóóm éten móeten, DÁÁRNÁ pas van de boom van de Kènnis,
WÀNT nú wàcht ons àlléén nog maar de DÓÓD èn dàt schijnt níet léuk te zijn!"
ÓÓK TÓEN STONDEN WE WEER MACHTELOOS MET DE MOND VOL TANDEN EN EEN RADELOOS HOOFD VOL ONMACHT EN SPIJT?!
'We wìsten niet dàt er een Lévensbóóm bestònd,' zei Eva.
'Want we hàdden géén Kènnis,' zei ik.
Dàt wàs wáár,
èn TÒCH wìsten we
dàt we éérst ònderzoek hàdden móeten doen vóór we tot de dáád overgingen!?
We stònden door ons roekeloze gedrag bij onze kìnderen in het kríjt! Kayin had geleerd om zaden te planten en op die manier meer voedsel te kweken. Híj òntdèkte 'n gràssoort waarvan de zaden eetbaar waren èn waarvan je brood bakken kon. Híj bewèrkte 't Lànd.
Z'n schouders waren brééd, de spieren lagen als dikke koorden over z'n armen, z'n benen leken als bomen uit de grond te groeien!
ÌK Gìng Mèt HÈM Méé Hèt Vèld Ìn & probeerde hem te helpen, maar ÌK was dat harde werk niet gewoon & aan 't eind v/d dàg deden àl m'n spieren pìjn. Tòch was ik líever bíj Kayin dan bij Abel,
de zoon van wie ik begon te vervreemden?
Híj trok met zijn schapen sòms dwàrs dóór Kayins vèlden en riep: "DÓÓD AAN DE GÒDDELÓZEN!"
Dàn pakte Kayin z'n schoffel & rende HÉBEL achterna!
'Kòm híer!' schreeuwde hij, 'dan krijg je 'n ràm voor je vrome ròtkòp!'
Abel ging er als een háás vandoor.
De schapen, die opeens hun herder kwijtraakten, rènden in
paníek àlle kànten op, maar groepeerden
zich weer, wanneer Abel zich
in veiligheid gebracht had
& kunstig op
z'n vingers
floot!
30 okt 2014 - bewerkt op 31 okt 2014
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 02 apr 2018 31302gkbvo5145 Dáár, in de woestijn van EDOM, ~~~~
- O 02 apr 2018 31301gkbvo5144 tóen beging Yosjafat z'n volgende ~
- O 02 apr 2018 31300gkbvo5143 toen mijn Yóràm hem dan ook ~~~~~~~
- O 01 apr 2018 31297gkbvo6143 mijn zoon, Yóràm, de kóning van ~~~
- O 01 apr 2018 31296gkbvo5141b/antipropagandanepnieuwshogwashshit
- O 01 apr 2018 31295gkbvo5140b wie dàt praetje blijft geloven ~~~
- O 01 apr 2018 31294gkbvo5139b ik kan 't niet beschrijven, maar ~
- O 01 apr 2018 31293gkbvo5138bpoetinerdogantrumpbibibaba&bubuNIKS
- O 31 mrt 2018 31292gkbvo5138mijn jongste zoon, de dappere Yóràm,
- O 31 mrt 2018 31291gkbvo5137b Ik wil niet zeuren, maar wáár.....
- O 31 mrt 2018 31290gkbvo5137 Athaliyah vertrok gemelijk ~~~~~~~~
- O 31 mrt 2018 31289gkbvo5136 zó wàs het, Prìns, níemand kàn ~~~~
- O 31 mrt 2018 31288gkbvo5135 Yóràm aarzelde? Ik keek hèm nu níet
- O 31 mrt 2018 31287gkbvo5134 de allergrootste dagelijkse ellende
- O 31 mrt 2018 31283gkbvo5134b ik knielde naast Achaziyahs bed &