Bvoguku36 er gebeurde díe dag verder níets, maar ~

ER
GROEIDE EEN
DIEPE HAAT TÙSSEN
DE TWEE BROERS, ÒNZE
ZÓNEN: EVA ÈN ÌK ZÁGEN HET MÀCHTELOOS AAN;
IK WÉÉT NOG DÀT KAYIN OP EEN DAG TEGEN ONS ZEI:
"Ú hàd natuurlijk éérst van die Lévensbóóm éten móeten, DÁÁRNÁ pas van de boom van de Kènnis,
WÀNT nú wàcht ons àlléén nog maar de DÓÓD èn dàt schijnt níet léuk te zijn!"
ÓÓK TÓEN STONDEN WE WEER MACHTELOOS MET DE MOND VOL TANDEN EN EEN RADELOOS HOOFD VOL ONMACHT EN SPIJT?!
'We wìsten niet dàt er een Lévensbóóm bestònd,' zei Eva.
'Want we hàdden géén Kènnis,' zei ik.
Dàt wàs wáár,
èn TÒCH wìsten we
dàt we éérst ònderzoek hàdden móeten doen vóór we tot de dáád overgingen!?

We stònden door ons roekeloze gedrag bij onze kìnderen in het kríjt! Kayin had geleerd om zaden te planten en op die manier meer voedsel te kweken. Híj òntdèkte 'n gràssoort waarvan de zaden eetbaar waren èn waarvan je brood bakken kon. Híj bewèrkte 't Lànd.

Z'n schouders waren brééd, de spieren lagen als dikke koorden over z'n armen, z'n benen leken als bomen uit de grond te groeien!

ÌK Gìng Mèt HÈM Méé Hèt Vèld Ìn & probeerde hem te helpen, maar ÌK was dat harde werk niet gewoon & aan 't eind v/d dàg deden àl m'n spieren pìjn. Tòch was ik líever bíj Kayin dan bij Abel,
de zoon van wie ik begon te vervreemden?

Híj trok met zijn schapen sòms dwàrs dóór Kayins vèlden en riep: "DÓÓD AAN DE GÒDDELÓZEN!"

Dàn pakte Kayin z'n schoffel & rende HÉBEL achterna!

'Kòm híer!' schreeuwde hij, 'dan krijg je 'n ràm voor je vrome ròtkòp!'

Abel ging er als een háás vandoor.

De schapen, die opeens hun herder kwijtraakten, rènden in
paníek àlle kànten op, maar groepeerden
zich weer, wanneer Abel zich
in veiligheid gebracht had
& kunstig op
z'n vingers
floot!

30 okt 2014 - bewerkt op 31 okt 2014 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende