bvogenguruguku140b maar de man in 't Mìdden hief ~

ZÍJN HÀND ÈN LÈGDE ÀVRÀM DAARMEE 'T ZWÍJGEN ÒP! 'We hebben niets nodig, we komen 'n andere keer terug om samen met jóu te eten & te drinken: we kùnnen níet áánzitten met 'n ònbesnédene!'

Ik wíst tóen natuurlijk níet wàt ik hóórde, maar ik begreep wel dat hij met dat ònbekènde woord Àvràm bedoelde.

'We hebben je 't land Kanaän beloofd,' zei nu de rèchter man, 'èn òntèlbare nákomelingen. We sluiten mèt jóu èn met àlle generaties ná jou 'n VERBÒND, maar dáár STÁÁT déze verplìchting tegenover: dé besníjdenis!'

Avram wàchtte op vèrdere úitleg, maar díe kwàm níet. 'Héér?' vroeg hij. 'Besnijdenis, wàt ìs dàt?'

Er schéén enige verlegenheid tùssen die drie mannen te ontstaan: ze bógen hun hóófden naar elkáár & vóerden flúisterend overlèg.

De mìddelste man zei: 'Je zùlt 'n STÙKJE van jouw lichaam moeten àfsnijden als téken van òns VERBÒND!'

Dàt kwam mij bekend voor: ik hàd stammen gezíen die tékens ìn hùn GEZÌCHT kèrfden, àndere die 'n gàt bóórden i/h tùssenstùk van hun néus om er amuletten ìn te kunnen meedragen, wéér anderen die tijdens rituele dansen in hùn àrmen, bòrst of bénen sneden om zó mèt hùn blóed de àkkers te bevlóeien?'

'Wèlk STÙKJE wilt u hèbben?' vroeg Avram.
'Zàl ik 'n óórlèl dóen?'

24 nov 2014 - bewerkt op 25 nov 2014 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende