Burn- out

De vriend waar van ik nu kan zeggen dat ik officieel afscheid heb genomen van hem omdat ik zelf tegenwoordig, gelukkig weer beter weet en mezelf niet meer laat beïnvloeden en dus laat leiden door hem.

Voet bij stuk heb ik nu besloten dat dit ook niet meer goed gaat komen. De vriendschap heeft te veel geeist van mezelf! Ik wil mijn leven namelijk niet meer afhankelijk zijn van hem.

En waarom? Wie was deze vriend dan, en waarom dan dit abrupt besluit? Dat zal ik je uitleggen:

Het moment van besef tot het verlies van jezelf!

Wanneer de dagelijkse rituelen in het leven van voorheen in een opgave doen voort bestaan!

Wanneer het moeten opstaan in de ochtend, i.p.v. een dagelijks ritueel ineens een opgave is geworden! Het, voorheen zo vertrouwde weksignaal is vergaan in een teniet verslagen verhaal.

Op het moment dat ik merkte bij mezelf dat het minder ging, stond ik nog steeds op bij het gaan van de wekker. Ik sleepte mezelf van het bed, ja eerlijk ook ooit kruipend, naar het bad. Vervolgens dook ik als een otter het bad in, om mezelf te laten besproeien met warm water.

Ik viel tijdens dit moment weer meteen in slaap. Dit omdat het warme water als een warme deken om mij heen sloeg.
Het badderen, wat voorheen slechts een kwartier tijd in beslag nam, was van een half uur ineens 1.5 uur geworden. Ja zoals je zelf begrijpt; rimpel handen tot en met.

Het moeten opstaan uit bad om mezelf vervolgens te moeten afdrogen was ineens niet meer een gewoonte. Nee het was een opgave. Ik kijk er als een berg tegenop. Wanneer ik uiteindelijk toch mezelf bij elkaar had geroepen was ik daarna weer zo uitgeput dat ik vervolgens toch echt moest uitrusten op de bank. Ja bank. Voor mij een nieuwe kennismaking met dit meubelstuk omdat wij nooit tv kijken en deze banken dus puur als decoratie in onze woning voordoen.

Toch hebben wij elkaar leren kennen. En lees, heel goed leren kennen. De bank was voortaan onderdeel van mijn opstaan ritueel: bed-bad-bank!

Nooit had ik gedacht dat dit ook mij ooit had kunnen overkomen. Ook ik ben eerlijk, en had vaak niet in de gaten wat dit voor impact heeft op de persoon zelf.

Ja, inderdaad: Welcome, of te wel hallo: burn-out!
Dus; nee geen griepje, verkoudheid of aanstelleriettes.

BURN- OUT: de letterlijke vertaling van Engels naar Nederlands doet dit vertalen naar UIT GEBRAND. Voor het eerst dat ik dit zelf ook besef als ik deze woorden op papier zet.

Ik had nooit verwacht dit ooit zelf mee te moeten maken. Ja lees moeten! Ik kies er immers zelf ook niet voor. Ik ben altijd zelfstandig in het leven geweest en wist heel goed mijn waarden en normen in het leven te doen behalen. Een strever en een gever ben ik altijd geweest. Achteraf misschien te veel gegeven, maar nooit minder daarin gemeend.

Het aannemen en accepteren van het begrip hierboven gaat gepaard met tijd en vooral; acceptatie. Het kan toch immers niet zo zijn dat mijn leven ineens zon wending neemt? Ik heb nooit alles als een opgave gezien en deed alles alleen maar uit liefde en plezier. Waarom dan toch uiteindelijk de noemen, die ik momenteel nog steeds moeilijk kan accepteren en begrijpen. Waarom niet juist een pluim of een beker?

Waar ik zeker achter ben gekomen: alles kost uiteindelijk zijn tol! Dat is moeilijk om te begrijpen en te accepteren. Zeker omdat ik naar mijn mening altijd alles en eerlijk voor een ander heb willen doen. Dit, ja inderdaad dus achteraf ten kosten van mijzelf.

Noch dat ik het nog steeds niet kan accepteren, ben ik mezelf zeer bewust van het feit dat dit voor anderen ook niet te begrijpen is.

De vriendschap is nu definitief gesloten. Ik gun Niemans anders immers deze vriend.