Burgemeester Dickerdack van Rommeldam & omstreken.

In het algemeen vond men de kerk vaak veel te burgerlijk, te zeer gespitst op door hen verfoeide 'religie', teveel meegaand met de grote macht?

Slechts een kleine groep, die de bijbel ook las met de ogen van Marx en die politiek en kansel in elkaars verlangde zag, kon nog door de beugel!

Dat zou allemaal Gied en wel geweest zijn, als sommigen niet de ambitie hadden gehad om hoogleraar in de theologie te worden en voor de ver-vulling van die ambities de steun nodig hadden van hun synodes, die in meerderheid vaak bestonden uit mensen met 'n geloofsbeleving waarover men zich onophoudelijk kritisch snerend had uitgelaten. Dat stemde, zacht gezegd, niet echt positief. Moest je aan zo iemand die zo polariseerde. wel de opleiding van aanstaande predikanten toevertrouwen? Aan de andere kant vonden hun medestanders dat soort van afwijzingen weer zeer ontoelaatbaar en spraken van Berufsverbote: zo werden dat soort personen katalysatoren in de polarisatie die o.a. de hervormde kerk verdeelde.

Met als gevolg dat men herhaalde malen gepasseerd werd voor kerkelijke hoogleraarsbenoemingen: de behoudende synodes lustten al die linkse doordrammers niet, al pasten ze wel om om dat hardop te blijven zeggen. Onkruid vergaat niet: elke organisatie kent nu eenmaal opsplitsingen.

Ondanks pogingen om deze conflicten waardig en bestuurlijk wijs op tevlossen, werd die strijd meestentijds nogal bot en liefdeloos gevoerd zodat uiteindelijk een ieder die zich ermee inliet onder de modder kwam te zitten van sinterklazen & zwartepieten, hoogheiligen & hun zondebokken ...

Waar je mee omgaat daar kun je ook mee besmet worden: volmaakte heiligen & voor eeuwig zaligen bestaan niet. Verdeeldheid is endemisch ...

Zo zijn portretten & biografieën tegelijkertijd ook vaak ontluisterende illustraties van gepolariseerde kerken en allerlei aanverwante organisaties ...

Vaak gaan er vele jaren overheen voordat een meerderheid, die geen geharrewar wil, toch nog enige ruimte kan geven aan minderheden die hun eigen stokpaardjes zo van harte begeerden: de hele kerkgeschiedenis hangt aan elkaar van tegenstellingen, meningsverschillen & dwaze besluiten.

Onze afgelopen tweeduizend jaar zijn gepokt en gemazeld met hoogmoedige (hoge)priesters, parmantige predikanten, doelbewuste docenten & de
Bekroning of Ontluistering van het organisatorische werk op diverse terreinen des levens tussen het Zakenleven & de politieke Oppermachten: het hangt ook af van je persoonlijke eigenschappen, je voorkeur of afkeer van concessies, je bijtbereidheid voor 'de zaak', de neiging om kritiek al of niet met harde hand van je af te slaan & ons vermogen om mensen in kleine kring te inspireren & enthousiasmeren voor iets bezielends nieuws?

Wie kent ze niet: die vaten vol emotie, partijgangers van armen/rijken, leveranciers van argumenten, studeerkamerprofeten, rommelige romantici!

De tijd gaat verder en alsmaar door: bij profeten ging het vaak om veranderingen, een 'nieuwe aarde', menselijke inzet & ideale maakbaarheid ...

Maar intussen is het wereldwijde kapitalisme minstens nog eens enkele malen krachtiger geworden dan voorheen al het geval leek te zijn en Marx nog maar heel voorzichtig bezig met een come back her en der onder kans- & daklozen en gaat het nu niet meer alleen maar om veranderen of wat lichtelijk aanpassen en scherpe kantjes verdoezelen en/of aanscherpen maar om overleven. Religieus, cultureel, taalkundig, sociaal, amicaal!?

Je moest [vaak] je leven verliezen & afzien van religie om 'g d' echt[er] te kunnen beleven in al onze spieren, vezels en eigenwijze hersencellen ... er is een tijd voor alles onder de zon ... ploegen, zaaien, groeien, oogsten, maaien ... maar zelfs 'eeuwige boodschappen' ontsnappen niet aan tijdsgebondenheid ... er is heel wat afgevloekt en gebeden om een nieuwe aarde ... mede met dank aan Bert & Ernie, Snip & Snap, Sjapo enzo