Breekpunt
Mijn woorden, zijn tranen
Langzaam een weg door je hart laten banen..
Een gevoel van niet mogen,
Pijn zichtbaar in mijn ogen,
Een wens, een verlangen,
In dit moment te blijven hangen.
Geen stap verder of geen stap terug,
De tijd bevriezen en liefst vlug.
Hij is, ik ben... Verkozenen zonder stem.
In je hart verloren, wensend te bekoren,
Sta ik bij je breekpunt stil.
worriedsickTF, man, 125 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende