Poging tot 'n balans van hoop & wanhoop
na pakweg zo'n tweeduizend jaar hersenspoelingen & wereldoorlogen.
Met dank aan de diverse masculiene stemmentrekkers, de meest geziene volksverlakkers, machomegasterren enzovoorts, neem ik nu hierbij afscheid van de grote malle sleur.
Ik wil niet langer sneller, hoger, groter, beter.
Ik heb genoeg van eindeloze koopkracht en van 't aanverwante stergezeur.
Laat Snip & Snap, Johnny & Rijk, de rambam krijgen met luiers, inlegkruisjes en 't ZwitserLeven voor 't geval.
Ik wil niets weten meer van leuker, nieuwer, duurder & goedkoper, die hele maffe hoorn des overvloeds scheelt me geen ene bal!
Je zal als volksgenoot of kind maar van 't begin af uitgeleverd wezen aan Koning Voetbal, Mister Motorfiets, Autodebielen, KassaPing & Televisionisme?
Je zal toch dagelijks je leven lang gemangeld worden tussen veel te veel, te weinig, wieg & graf & gouden plee?
Die hele zogenaamde welvaart van de postmoderne wereld berust op schijnvertoon & eeuwenlang voortdurend slavernij, uitbuiting, roof, geweld.
Die zogenaamde hoge heren en hun opgetutte vrouwen die uiteindelijk de winst opstrijken, worden net zo goed als wij door ziekte, ouderdom, verveling en depressie neergeveld.
Het wereldwijd verbreide drogbeeld van een 'nieuwe, schone' oude orde, dat alle mensen voorgeschoteld wordt is slechts een schone schijn!
Rechtvaardigheid en liefde kun je eigenlijk alleen maar achter eigen oren, ogen, hart en ziel en handen vinden: zelfkennis, evenwichtigheid en je geweten beginnen in 't klein.
Met and're woorden: leren, werken, rusten en genieten zijn mij genoeg om morgen & vandaag de rest van 't leven in te gaan.
En voor de rest: laten we met z'n allen eind'lijk alsjeblieft maar zorgen, dat er schoon water & voldoende voedsel, onderdak en scholing voor een ieder openstaan ...