Boggling the myDimind one way or another/all ways?

ET:


BLIJKBAAR heeft de stroom van ons denken dus een geweldige stuwkracht waardoor we ons gemakkelijk keer op keer tragikomisch mee kunnen laten slepen.

ELKE gedachte DOET alsof ze geweldig belangrijk is: ze wil jouw aandacht 't liefst helemaal opeisen v/d vermomde beerputten. Hier is ook best wel 'n goede nieuwe spirituele oefening voor: neem je gedachten liever voortaan niet meer zo vreselijk doodserieus .......

Want wat laten mensen zich telkens weer makkelijk verstrikken in allerhande conceptuele gevangenissen, nepparadijzen & -boulevards?!!!

Blijkbaar verwart ons verstand in z'n verlangen om te weten, te begrijpen en te beheersen zijn eigen [of andermans] meningen met de waarheid?! 't Zegt:
"ZO ZIT HET!"

Je moet dus groter zijn dan je gedachten om in te kunnen zien dat hoe jij 'jouw leven' of 'het leven' of 't gedrag van iemand anders ook interpreteert, hoe we een situatie beoordelen e.d., meestal niet veel meer is dan alleen maar 'n 'standpunt', slechts EEN vd VELE mogelijke zienswijzen.

't Is vaak niet veel meer dan 'n min of meer toevallige of vast-geroeste verzameling gedachten/gevoelens/invloeden/dwangmatigheden & illusies?! Maar 'de werkelijkheid' is WEL 'n samenhangend GEHEEL, waarin ALLE dingen onderling met elkaar verweven zijn, waarin niets in feite uit & op zichzelf bestaat.

't Denken versplintert die werkelijkheid ~ 't verdeelt haar in conceptuele stukjes & beetjes, hapklare brokken & zinsbegoochelende aannames/vooronderstellingen.

't Verstand is 'n nuttig & krachtig instrument, maar ook heel beperkend wanneer het ons leven helemaal wil/kan & gaat beheersen: als je niet beseft, dat 't maar 'n klein aspect is van ons bewustzijn 'dat wij for the moment zijn'?! Wijsheid is geen product van 't denken ...

't Dieper weten wat wijsheid is komt eenvoudig naar boven als je iemand of iets je volledige aandacht schenkt. Aandacht is dus zo gezien intelligentie in haar natuurlijke 'oervorm', 't is 'bewustzijn zelf'.

ZIJ heft de barrieres op die door 't conceptueler denken telkens weer worden opgeworpen, & daarmee komt 't inzicht dat er niets in & op zichzelf bestaat. ZIJ verenigt de waarnemer & 't waargenomene ahw in 'n verenigd veld van bewustzijn &
HEELT
't gevoel van isolement. Telkens als je weer in beslag genomen wordt door dwangmatig denken, ga je uit de weg wat werkelijk
is.

Je wilt [liever] niet zijn waar je bent.

HIER/NU?!

Dat was & is de valstrik waar mensen in dreigen te vallen keer op keer: religieuze, politieke, wetenschappelijke dogma's die 'almacht' beloven of 'n flauw aftreksel daarvan: idolatry ...
05 jul 2011 - bewerkt op 05 jul 2011 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende