bloed zweet & tranen & 't stof van duizenden jaren

Die
paar keer
in m'n leven
dat ik zelf met
wat geweld te maken heb
gehad kun je tellen op de
vingers van een hand:
afgezien van een paar jongensvechtpartijtjes
uit de lagere schooltijd ofzo
kwam dat toch hoofdzakelijk neer
op de Jordaanse 'officiertjes' {?}
die me op de tweede {?} dag van de Zesdaagse oorlog
begin juni '67 zo nodig moesten slaan met hun vuisten,
schoppen met hun schoenen & bespugen {?}
met z'n vieren of vijven {?}
vanwege hun
frustraties
{?}.

Dat viel allemaal dus best wel mee?

Zestig
jaar lang
met wat doodgewoon
vallen & stoten, kleine
kinderruzietjes, sommige jongensvechtpartijtjes om niks {?} &
in oorlogstijd is iedereen meestal {?!} helemaal z'n kop kwijt,
speciaal als ze aan het verliezen zijn {?!?},
dus om dat te gaan botvieren op een jonge toevallige gevangene
{'verdachte' van [n]iets?}, schijnt heel gewoon te zijn
net als het bevel tot schieten, bombarderen,
aanvallen/verdedigen
e.d.?

Ik
had in
die Vietnamjaren '60
niet voor niets militaire
dienst geweigerd en ben daarna
pas goed gaan beseffen wat er met mijn vader gebeurd was
in de oorlog toen hij dingen deed die niet waren toegestaan
maar verboden door 'de Duitsers' zodat hij naar strafkamp Erika bij Ommen moest
voor vier maanden {?} in de tweede helft van '42
& op woensdag 13 december '44 hier vlakbij
werd doodgeschoten onder
onduidelijke/toevallige
omstandigheden.

Maar goed:
een brein werkt nu eenmaal via associaties
van alles waarmee je te maken krijgt
[of juist niet]!?

In
mijn geval
waren dat dus die Tweede Wereldoorlog,
de Nederlandse Politionele Acties in Indonesia,
de Koreaanse oorlog, de Hongaarse opstand, Vietnamoorlogen,
Congo, Zuid Afrika & nog zo'n tiental {?} andere plaatsen op alle continenten:
je hoort ervan, leest erover, ziet foto's of films
en dat maakt indruk op
een tere kinderziel!?

EN
'natuurlijk'
van jongsaf aan
al die mydibijbelverhalen
van de kinderen van Adam & Chewah
Kajien & Chevel en alles wat daarna volgde
in duizenden jaren tot en met "DE" kruisiging
[en de volgende 2000 {BIJNA!} jaar joodse volgelingen
van de joodse Yehosjoea en het daaruit
ontstane 'christendom']!

Het
eerste
echt gewelddadige
[afgezien van de z.g. 'tempelreiniging'
met 'n stukje henneptouw {?}]
in het nieuwe testament
was 'het "afslaan van het oor"
van de slaaf van de hogepriester'
bij de arrestatie in de tuin van Gethsemane
{de hof van de olijfpers}
na de 'begroetingskus van Yehoedah'
op die bewuste vrijdagochtend
voorafgaande aan het paasfeest,
na de beroemde avondmaaltijd
op die donderdagavond daaraanvoorafgaande
vlak voor de daaropvolgende
beruchte kruisiging
op diezelfde
dag.

Ze
grepen hem
vast en namen
hem gevangen.
EEN van de omstanders trok een zwaard,
ging de dienaar van de hogepriester te lijf en
sloeg hem een
oor af!

Yehosjoea
zei tegen hen:
"Jullie zijn er met zwaarden en knuppels op uitgetrokken om mij te arresteren. alsof ik een misdadiger ben! Dagelijks was ik bij jullie in de tempel om onderricht te geven, en toen hebben jullie mij niet gevangen genomen!"

Toen
lieten allen
hem in de steek
en vluchtten
weg.

Een
jongeman, die
alleen maar een
linnen kleed
aanhad,
probeerde
bij hem te blijven,
maar toen ook hij
werd vastgegrepen,
liet hij het kleed
in hun handen achter
en vluchtte
naakt
weg.

Dat
is wat
Marcus ervan zegt
in 'zijn evangelieboekje' {14:46~52}:
Weechad mienhaomdiem etslo sjalach etcharbo wayach eteved hakoheen hagadol wayekatseets etazno!Lucas maakt ervan in 22:49~51
Toen degenen die bij hem stonden zagen wat er ging gebeuren, vroegen ze:
"Heer, zullen we er met het zwaard op los slaan?"
En een van hen sloeg in op de dienaar van de hogepriester en sloeg hem zijn rechteroor af!
Wayach echad meehem et-eved hakoheen hagadol wayekatseets et-azno hayemaniet!
Maar Yesjoea zei:
"Hou daarmee op!
Zo is het wel weer genoeg geweest!
Hij raakte het oor aan en genas de man.
Tegen de hogepriesters & tempelwachters en de oudsten van het volk die op hem agfgekomen waren, zei hij:
"Als tegen een misdadiger zijn jullie erop uit getrokken met zwaarden en knuppels?
Dagelijks was ik in de tempel, en toen hebben jullie geen vinger naar me uitgestoken,
maar dit is blijkbaar jullie uitverkozen uur,
het uur van de macht
van de duisternis!"

Even
tijd voor
iets anders: ik
kan dit soort van
'mydiverhaaltjes' bijna haast nooit lezen
zonder tranen, dat heb ik al
jaren {met 't idee in m'n achterhoofd
dat dit soort situaties kenmerkend is voor 'menselijk'
muchomacho homobinobonobonaal wangedrag al een paar miljoen jaar lang!
Wat 'goed' is spreekt vanzelf en behoeft
geen nadere uitleg
[genezen/uitleggen/delen e.d.],
maar wat slecht is lijkt
vaak het goede totaal
te overweldigen en
'teniet te
doen'
...