*
tnt
18+
't42'
'tea for two'
'torture for terrorists'
'marteling voor moordenaars'
Terechtstelling door experts!
Cicero noemde de kruisdood
'de meest wrede en weerzinwekkende straf' die hij kende.
Flavius Josephus noemde het 'de ellendigste dood van alle'.
Geen wonder dat Yesjoe alleen al bij de gedachte aan de kruisdood bloed uitzweette?
Dit verschijnsel is tegenwoordig bekend als hematidrosis: bloed vermengd met zweet dat in tijd van grote spanning door de porien breekt als haarvaatjes in de zweetkleren het begeven.
Vervolgens is Yehosjoea naakt, de handen boven het hoofd, aan een paal vastgebonden.
Twee soldaten sloegen hem om beurten met een korte zweep bestaande uit diverse, zware, leren repen, met aan het eind loden kogeltjes.
Die gesel werd keer op keer neergehaald over schouders, rug, billen en benen van de veroordeelde.
De riemen drongen door de huid, maar al gauw hakten ze in op onderhuids weefsel.
Zo hing de huid er tenslotte in lange flarden bij en het hele oppervlak was nu een onherkenbare massa verscheurd en bloedend weefsel!
Daar kwam de doornenkroon bij,
die diep in de schedel werd geslagen, zodat bloedingen ontstonden.
Bij de kruisiging werd in de holte aan de voorzijde van de pols, tussen de handwortelbeentjes, een zware spijker geslagen: vervolgens werd de dwarsbalk naar boven gehesen, langs een verticale, in de grond geslagen paal met een miniem zitplankje.
Het geheel vormde een T en was veel lager dan menige artistieke schildering suggereert.
De linkervoet werd achterwaarts tegen de rechtervoet gedrukt, de tenen omlaag, en zo werd een spijker van zo'n 17 centimeter door de wreef van beide voeten gedreven.
Ondraaglijke pijnen waren het gevolg van dit alles.
Probeerde Yesjoea de armen iets te laten doorzakken, dan 'schoten er vlammende scheuten door zijn vingers en naar boven door z'n armen, om in zijn hersenen tot explosie te komen.'
Als hij zich met zijn voeten opdrukte, bracht hij daarmee zijn volle gewicht op de spijker in zijn voeten ...
'Doordat Yesjoe aan zijn armen hing trad al snel verzuring op en sloegen krampen in grote golven door hem heen, en omdat hij onvoldoende in staat was zich op te drukken raakten de grote spieren van de borstkas verlamd.
De kleine spieren tussen de ribben konden zodoende slechts beperkt werken.
Gevolg: al na tien minuten hing hij half stikkend aan het kruis.
Dat was het begin van een urenlange cirkelgang van grenzeloos lijden die nog werd versterkt door het schuren van de opengereten schouders en rug tegen het ruwe olijfhouten kruis en door overmatig zweten,
met als gevolg een onlesbare dorst.
Na verloop van tijd begon een nieuwe marteling: een vernietigend steken in de borst, doordat longen en hartzakje zich vulden met bloed en het hart werd samengeperst.
Een proces van verstikking, uitdroging en hartritmestoornissen leidde ten slotte tot de dood.'
We weten dit alles sinds 1968, dankzij de opgraving van het skelet van een jonge man die ook in Yehosjoea's tijd in Givat haMivtar, bij Yeroesjalayim werd gekruisigd.
Vreselijk dus: zoiets zou je je ergste vijand nog niet eens aandoen.
En dan ZO iemand te straffen die blinden het licht in de ogen schonk, doven genas en lammen opnieuw deed lopen ...
Als er EEN "rechtvaardige" was, dan Yesjoea wel!
En DAT is dan ook precies het woord dat hier vallen moet: rechtvaardige ...
En weet je waarom? Omdat je naar mijn mening alleen met DAT begrip goed kunt verstaan waartoe de dood van deze Masjiach diende?