BijvoongengurugukuNOPQRST130 ÌK stond perplex ~~~~


Díe
mógelijkheid wàs
nog geen moment
in me òpgekomen. Ik riep:
'Natúúrlijk niet! ÌK zal jóu ÉÉUWIG dànkbaar zijn!'

Ik merkte pas ná mijn uitroep dàt Hágàrs vréés mij pijnlijk getròffen had
omdàt zij ìn míj Blíjkbaar Íemand Zàg die tot háát in staat was & ik besèfte dàt 'n slavìn
haar meesteres nooit hélemáál vertrouwen kàn èn dàt ònze vríendschap dùs níet zúiver wàs zólàng zìj [ÓÓK] géén 'vrij mèns' wàs?

'Lúister!' zei ik. 'Zodra je me een Zóón gééft zùl je vríj zijn, dàt belóóf ik je!'

't Wàs 'n impùls, ik wist niet òf ik mijn belofte wáár kòn maken, omdat ik Àvràm niet geraadpleegd had? 't Zwéét brak me úit òmdàt ik mijn eigen ònbetrouwbaarheid als een duivelse spiegel vóór me zag?!

"MEESTERES," zei Hágàr. "ÓÓK ÀLS ÌK VRÍJ BÈN, ZÀL ÌK ÒM ÚW KÌND ÚW GEVÀNGENE BLÍJVEN, WANT IK ZAL EIGENLIJK MET EEN ONZICHTBARE NAVELSTRENG ÁÁN HÈM VERBÒNDEN ZÍJN ÈN BLÍJVEN!"

't Wàs al járen geleden dat Hágàr me "MEESTERES" genoemd had èn dàt stàk me! Ik werd er kregelig van! Wááròm reageerde Hágàr op MÍJN verzóek zó wéinig líefdevol, wááròm tóónde zíj nú géén begrìp voor Mìjn Sítuátie!
Hàd ÌK háár niet àl die jaren
als een dòchter
behandeld?

20 nov 2014 - bewerkt op 21 nov 2014 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende