Bijna glad vergeten: de tand des tijds?
Geven romanschrijvers en filosofen antwoorden op levensvragen? Waarom dan niet ook jij en ik? Het gaat om het verschil in benadering: kunnen vakgebieden elkaar van dienst zijn? In ons breinfestijn bespelen fictie en werkelijkheid elkaar voortdurend: ook myDiary is zo'n soort van 'n door-geefluikje tussen leveranciers, voorraadkamers, keukens en eetzalen! De helden uit onze jeugdboeken behoren tot het heerlijkste domein van ons geheugen. Vaak weten we nog hoe ze heetten, eruit zagen, of ze vochten en tegen wie, wie of wat er allemaal rondzweefde in het verleden met vreemde klederdrachten, malle hoedjes en rare petjes, variabel schoeisel en gemaakt uit rivierklei en de winden G ds, al ziend, horend, 'zijnde' ...
Wie streed er allemaal wel of niet tegen windmolens, waandenkbeelden, vergezichten en hallucinaties al of niet samen met schildknapen op hun ezels, platpraat en lage lusten, via verheven denkbeelden en vermeende frische froehliche krijgstonelen voor vaderland en moedertaal ofzoiets?!
En wat weten we daarnaast ook nog van onze echte eigen vriendjes en vriendinnetjes? Anyway, ik zat al een paar weken lang (minstens) te overwegen of ik nu wel of niet een afspraak had met de hartspecialist. Eerst was de lijn te druk bezet met lange wachttijden. Nu net nog eens gebeld, en jawel: vanmiddag een afspraak om drie uur. Net op tijd dus! Net zoveel kans dat ik dit alles volkomen vergeten was. Douche dus en
op pad naar Sint Jansdal!
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende