Big in Japan

Veel angst, hallucinaties & flashbacks: psychiater probeert gesloten Japanners aan 't praten te krijgen in 't rampgebied. Geen wonder als je kijkt naar al die andere myDibijbelverhaaltjes tussen bewustwording, ontwikkelingen in ons bewustzijn van de verste oertijden & onze stappen in heelal & eeuwigheid, met meer dan alleen maar woorden, zang & dans, vermoedens, gevolgtrekkingen & alle 'conclusies' in de afgelopen jaren op grond van die wereldwijde ontdekkingen, expedities, nieuwsgierigheid, natuur- & contuurrampen: zo zijn nu we 'allen'?

Talloze vrijwilligers zijn i/d afgelopen weken uit heel Japan naar 't rampgebied getrokken om te helpen. Onder hen Kazu Kobayashi, een 70-jarige psycho-analytica uit Kobe. na de grote aardbeving daar in '95 had zij met collega's 'n steungroep van vrijwilligers opgericht die 'n crisislijn openden, 'n unicum @ Japan. KK: "Nu ben ik hier om m'n kennis aan te bieden over PTSS, post-traumatische stress stoornis!"

Hotels zijn er niet meer in 't deels verwoeste stadje: daarom slaapt zij in 'n gebouwtje v/d katholieke kerk, want ondanks haar ervaring heeft de psychiater nu nog steeds moeite om tot de ambtenaren door te dringen. "In Japan is communicatie tussen vrijwilligers & ambte-naren uiterst moeizaam. Zij zien de voordelen van samenwerking niet, zelfs NU niet! Zij zeggen: 'Dit is ons werk'. Sommige andere groe-pen werken wel samen met de overheid, daarom ben ik nu hier gekomen via Caritas, de katholieke hulporganisaties." Bij haar tocht langs evacuatiecentra werd zij op twee zware 'gevallen' gewezen: "'n Vrouw zweeg al weken, & wilde 't verlies van haar familieleden niet (h)er-kennen. 'n Man verdronk z'n verdriet, & leek zo 'n alcoholist." Door dagelijks 'n paar keer terug te keren, wist ze hun vertrouwen te win-nen, & ze zover te krijgen dat ze kalmerende pillen wilden slikken. "Zoveel mensen lijden aan slapeloosheid & zijn bang. Ernstiger is het als iemand flashbacks krijgt of gaat hallucineren. Cijfers wijzen uit dat 5 tot 8% v/d slachtoffers ernstige psychische problemen krijgt." ...

KK wijst erop dat 't voor de tienduizenden die geliefden verloren hebben juist heel belangrijk is om zo snel mogelijk met elkaar te gaan praten: "Je zou bijvoorbeeld buurtgroepen kunnen aanbieden." De angst om als gek of afwijkend gezien te worden, is bijzonder groot in Japan, waar harmonie i/d groep VOOR alles komt. Daarom bedacht zij in '95 de term 'geestelijke verkoudheid'; 'n koutje valt mee, maar je moet er wel voor zorgen. DAT begrip is algemeen bekend geworden in Japan. Maar ging niet zonder slag of stoot. In die tijd kreeg ik vaker discriminerende vragen van journalisten." Japan heeft zo'n 5000 psychiaters die standaard medicatie verstrekken maar van psycho-therapeuten zijn 'r maar 'n handjevol, & 'n verschijnsel als praatgroepen is 'r dan ook nog onbekend. Wie ervaart wil graag 'verwoorden'.