Gisteren mensen over de vloer gehad.
Ze zijn een beetje lang gebleven, ik was tijdens aan het nadenken
over 'Leven'. Ik stelde mij verschillende vragen:
Waarom ben ik in deze familie terechtgekomen?
Waarom heet een boom een boom?
Waarom ben ik een meisje?
Heeft god dit allemaal beslist? (ik ben gelovig)
...
Ik hoef geen antwoord op al deze vragen maar
door zo danig na te denken ben ik tot dit besluit gekomen:
We moeten van ons leven genieten zolang het nog duurt,
voor je het weet heb je een ongeluk of moet je verhuizen of weet
ik veel. Vanaf nu ben ik een levensgenieter geen ruzie meer met mijn
zus , daarmee zijn mijn ouders zeer blij en dat is dan ook eens goed
ik sla twee vliegen in een klap. We zijn een geluk gezin, ik zou willen
dat het bij iedereen zo goed gaat want die arme kinderen klagen nooit.
Wij klagen ons soms zot, we hebben teveel luxe.
Ik ga mij herpakken en dit zal niet gemakkelijk zijn maar ik doe mijn best.
